78% των γονέων λέει ότι θα προσπαθήσουν να είναι πιο υπομονετικοί και το 47% των γονέων θέλουν να είναι πιο συνεπείς με την πειθαρχία το 2024

Περίπου οι μισές μαμάδες και το ένα τρίτο των μπαμπάδων έγραψαν τους στόχους τους για το νέο έτος που σχετίζονται με την ανατροφή των παιδιών τους, σύμφωνα με μια νέα έρευνα του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν σε 2.044 γονείς που έχουν παιδιά κάτω των 18 ετών.

Ένας στόχος που το 47% των γονέων είπε ότι θέτουν είναι να είναι πιο συνεπείς με την πειθαρχία. Και το 78% των γονέων λέει ότι θα προσπαθήσουν να είναι πιο υπομονετικοί το 2024.

Εάν αντιμετωπίζετε προβλήματα με την επιβολή κανόνων με τα παιδιά σας, μπορεί να θέλετε να δοκιμάσετε την «ανταποκρινόμενη ανατροφή των παιδιών», είπε η Mona Delahooke, παιδοψυχολόγος και συγγραφέας του «Brain-Body Parenting: How to Stop Managing Behavior and Start Raising Joyful, Resilient Kids».

Αυτός είναι ένας συνδυασμός ενός πιο ήπιου στυλ ανατροφής και ενός παραδοσιακού, έγκυρου στυλ.

«Οι διαφημιστικές εκστρατείες γύρω από τα διάφορα στυλ γονικής μέριμνας μας έχει απομακρύνει από την πιο σχετική ερώτηση: “Τι χρειάζεται το παιδί μου αυτή τη στιγμή;”» τονίζει η Delahooke.

Τα περισσότερα παιδιά θα επωφεληθούν από έναν συνδυασμό δομής και ενσυναίσθησης. Μπορείτε να πειθαρχήσετε το παιδί σας και να θέσετε σταθερά όρια, ενώ αναγνωρίζετε επίσης πώς αισθάνεται.

«Η καλοσύνη και η σταθερότητα δεν είναι λάδι και νερό», εξηγεί. «Μπορούν να πάνε μαζί».

«Πρέπει να διδάξεις σε ένα παιδί να αυτορυθμίζεται»

Ας υποθέσουμε ότι το 4χρονο παιδί σας πέφτει στο πάτωμα και χτυπιέται στο κατάστημα επειδή δεν θα του αγοράσετε ένα σνακ. Η αυτόματη αντίδρασή σας μπορεί να είναι να το επιπλήξετε.

«Όχι μόνο εξοργίζεσαι μαζί το, το κατηγορείς ότι είναι αγενές ή αποδίδεις ένα αρνητικό κίνητρο σε μια πολύ φυσιολογική διαδικασία ενός παιδιού που βλέπει κάτι στο κατάστημα και θέλει να το πάρει», αναλύει η Delahooke.

Αντί να περιμένετε να συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που ξέρουν πώς να χειρίζονται τα δυσάρεστα συναισθήματα, συναντήστε τα εκεί που βρίσκονται.

«Δεν έχουν ακόμη χτιστεί το κύκλωμα αυτορρύθμισης», υποστηρίζει. «Η ικανότητα να αποδέχεσαι την απογοήτευση και το απρόβλεπτο και να αποδοκιμάζεις τον εαυτό σου, είναι μια πολύ μεγάλη αναπτυξιακή διαδικασία που τα περισσότερα παιδιά δεν εμφανίζουν μέχρι να μεγαλώσουν».

Η ικανότητα να αποδέχεστε την απογοήτευση και το απρόβλεπτο και να αποδοκιμάζετε τον εαυτό σας, είναι μια πολύ μακρά αναπτυξιακή διαδικασία.

Αυτό δεν σημαίνει ότι τους αγοράζετε το σνακ, συνεχίζει. Αντί να τους φωνάξετε, ωστόσο, παραμείνετε ήρεμοι και προσπαθήστε να αναγνωρίσετε ότι είναι κατανοητό να αναστατώνονται όταν δεν λαμβάνουν κάτι που θέλουν.

Αυτό είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι ηρεμεί το παιδί σας.

«Όταν η απογοήτευση αντιμετπίζεται με συμπόνια και είστε συναισθηματικά καταπραϋντικοί, η απόκριση του εγκεφάλου και του σώματος του παιδιού στο στρες μειώνεται», τονίζει η Delahooke. «Η περιποιητική παρουσία ενός ενήλικα αλλάζει τον τρόπο που το σώμα και ο εγκέφαλος ενός παιδιού ανταποκρίνονται στο στρες. Μειώνει τις ορμόνες του στρες».

Βοηθά επίσης ένα παιδί να μάθει πώς να χειρίζεται δύσκολα συναισθήματα.

«Πρέπει να διδάξετε σε ένα παιδί πώς να ρυθμίζει τα συναισθήματά του», επισημαίνει. «Χτίζετε την αυτορρύθμιση μέσω σχέσεων ασφάλειας και εμπιστοσύνης».

Και όλα αυτά μπορούν να συμβούν χωρίς να φωνάξετε στο παιδί σας ή να υποχωρήσετε στο αίτημά του, υποστηρίζει η Delahooke: «Μπορείτε να έχετε σταθερότητα, να θέσετε όρια και διευκρινίσεις και να παρέχετε συναισθηματική ασφάλεια ταυτόχρονα».

78% των γονέων λέει ότι θα προσπαθήσουν να είναι πιο υπομονετικοί και το 47% των γονέων θέλουν να είναι πιο συνεπείς με την πειθαρχία το 2024 - Childit