Γιατί υπάρχει ζήλεια στην σχέση;

Η ζήλεια είναι μια αμφιλεγόμενη κατάσταση που βιώνουμε λίγο πολύ όλοι μας, με τα συναισθήματά μας να είναι μπερδεμένα. Για κάποιους μπορεί να λειτουργήσει σαν κίνητρο να πετύχουν υψηλούς στόχους, προσδοκίες, έναν καλύτερο τρόπο ζωής. Τότε φυσικά πρόκειται για την παραγωγική «ζήλεια», η οποία έχει σκοπό να βελτιώσει τον εαυτό μας, έχοντας ως παράδειγμα κάποιον που τα έχει καταφέρει. Από την άλλη όμως υπάρχει και η ζήλεια, την οποία δυστυχώς συναντάς πιο συχνά, και επηρεάζει αρνητικά τόσο εσένα όσο και τους γύρω σου. Το ζήτημα με την ζήλεια είναι πως υπάρχει ακόμα και εκεί που θεωρείς πως έχεις βρει κατανόηση και αγάπη, στο πρόσωπο του συντρόφου σου δηλαδή. Ζήλεια να μην σε προδώσει και πληγωθείς, ζήλεια να μην τον αφήσεις και πληγωθεί. Είτε ζηλεύεις, είτε σε ζηλεύει το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Κάποιος πληγώνεται! Ιδού μερικοί λόγοι που υπάρχει η ζήλεια ανάμεσά σας:

Προηγούμενες εμπειρίες: Θέτω πρώτο αυτό το ζήτημα, γιατί αν έχει κλονιστεί η εμπιστοσύνη σου στο παρελθόν, δύσκολα μπορείς να εμπιστευτείς κάποιον ξανά. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως είναι ακατόρθωτo  κιόλας να συμβεί, όμως χρειάζεσαι χρόνο. Τέτοιου είδους εμπειρίες δεν πρέπει να μας καθορίζουν, αντίθετα θα πρέπει να λειτουργούν ως κίνητρο αποφυγής αυτών των καταστάσεων.

Το αίσθημα της κτητικότητας: Όταν υπάρχει η ανάγκη να πιστεύουμε ότι ο άλλος μας ανήκει για να τον εμπιστευτούμε, τότε υπάρχει πρόβλημα και μάλιστα προέρχεται από την ανασφάλεια στον ίδιο μας το εαυτό. Ο περιορισμός να γίνεται πάντα αυτό που θέλεις εσύ ή αντίστοιχα εσύ να κάνεις πάντα ότι εκείνος σου πει, δημιουργεί την αίσθηση πως δεν υπάρχει προσωπική ελευθερία μέσα στην σχέση.

Εξάρτηση από τον σύντροφο σου: Πασχίζεις συνέχεια να κάνεις το καλύτερο για εκείνον, θέλεις να είναι ευχαριστημένος μαζί σου, ανέχεσαι δυσάρεστές για εσένα καταστάσεις. Οι δικές σου επιλογές δεν υπάρχουν, υπάρχει μόνο εκείνος. Δεν υπάρχεις εσύ, ο εαυτός σου, η προσωπικότητα σου. Με τον τρόπο αυτό υποβαθμίζεις εσένα, δίνοντας μεγαλύτερη αξία σε αυτόν και τις ανάγκες του, με αποτέλεσμα να είσαι μονίμως προσκολλημένη πάνω του, φοβούμενη μην τον χάσεις.

Αν λοιπόν, είσαι η «Ζηλεύω, αλλά τον αγαπώ» πρέπει αρχικά να εστιάσεις στον εαυτό σου. Να τον ακούσεις πραγματικά, απέχοντας από τα καταστροφικά σενάρια που φτιάχνει το μυαλό σου για τον άλλον. Μην φοβάσαι να μιλήσεις με ειλικρίνεια με τον σύντροφό σου, λέγοντας του τι σε ενοχλεί, αλλά και εσύ να ακούσεις αυτά που θέλει να σου πει. Από την άλλη, αν είσαι αυτή που σε ζηλεύουν, πρέπει να οπλιστείς με υπομονή και επιμονή αν πραγματικά ο άλλος αξίζει μια θέση δίπλα σου. Σίγουρα θα υπάρχουν έντονες στιγμές καχυποψίας και ζήλειας προς το πρόσωπο σου, που μόνο με μια ειλικρινή συζήτηση μπορούν να λυθούν. Παρ’ όλα αυτά, αν τα πράγματα δεν βελτιώνονται με τίποτα, ίσως να σκεφτείς και το σενάριο να διακόψεις μια τοξική σχέση σαν κι αυτή αφού μόνο την δυσκολίες στη ζωή σου  μπορεί να φέρει.