Αγάπη: Πώς σταμάτησα να τρέχω πίσω από κάποιον που συνεχώς απομακρυνόταν

Υπάρχει μια στιγμή στη ζωή κάθε γυναίκας όπου συνειδητοποιεί ότι τρέχει πίσω από κάποιον που δεν έχει καμία διάθεση να τη συναντήσει στη διαδρομή. Κι εκεί, ακριβώς σε αυτή τη στιγμή, γεννιέται η αλήθεια που συχνά αποφεύγουμε να δούμε, ότι δεν χρειάζεται να κυνηγάς κανέναν που επιλέγει να απομακρύνεται και ποτέ εσένα. Υπάρχουν σχέσεις, ή έστω «σχεδόν σχέσεις», που μοιάζουν με κυνηγητό και εσύ είσαι εκεί να προσπαθείς, ενώ εκείνος κρατάει πάντα απόσταση. Σίγουρα καταλαβαίνεις γιατί μιλάω, όταν ήμουν σε αυτή τη μορφή «σχέσης», όλα ήταν δύσκολα, οι λέξεις που δεν λέγονται, μηνύματα που μένουν στο «διαβάστηκε», υποσχέσεις που αιωρούνται χωρίς να γίνονται πράξη. Και μέσα σε όλα αυτά, να βρίσκεις τον εαυτό σου να προσπαθεί, να δικαιολογεί, να κρατιέται από μικρές ελπίδες, ενώ ο άλλος κάνει σταθερά βήματα προς τα πίσω και εσύ τρέχεις να τον προλάβεις.

Κάποτε νόμιζα ότι, αν κυνηγήσω αρκετά, αν δείξω πόσο νοιάζομαι, αν δώσω χώρο, χρόνο, κατανόηση, ίσως ο άνθρωπος που απομακρύνεται θα γυρίσει. Μέχρι που κατάλαβα ότι κανείς δεν επιστρέφει επειδή τον κυνηγάς επιστρέφει μόνο αν θέλει πραγματικά να μείνει.

Όταν η συμπεριφορά μιλά πιο καθαρά από τα λόγια

Κάποιος που σε θέλει, δεν παίζει κρυφτό και δε χρειάζεται χρόνο για να σκεφτεί αν ενδιαφέρεται. Δεν εξαφανίζεται για μέρες, απαντάει όταν τον χρειάζεσαι και όχι όταν τον βολεύει. Είναι εκεί για σένα και δε δίνει τον μισό εαυτό του, περιμένοντας εσύ να δώσεις ολόκληρο το είναι σου. Αντίθετα, κάποιος που απομακρύνεται σταθερά στέλνει το μήνυμά του ξεκάθαρα, ακόμη κι αν εσύ προσπαθείς να το διαβάσεις αλλιώς και το μήνυμα είναι ένα: «Δεν είμαι εδώ. Δεν είμαι διαθέσιμος. Δεν επιλέγω εμάς.» Και όσο πιο γρήγορα το καταλάβεις, τόσο πιο γρήγορα θα σταματήσεις να κατηγορείς τον εαυτό σου. Γιατί το πρόβλημα δεν είσαι εσύ, αλλά η ανισορροπία της επένδυσης και οι προσδοκίες σου από τον λάθος άνθρωπο.

Κάθε φορά που κυνηγάς κάποιον που απομακρύνεται, ένα κομμάτι μέσα σου μαθαίνει να ζει με το «λίγο». Να συμβιβάζεται με το «όποτε», να αντέχει το «δεν ξέρω», να υπομένει το «δεν είμαι έτοιμος». Κι αυτό είναι επικίνδυνο, γιατί όσο περισσότερο το αντέχεις, τόσο πιο φυσιολογικό σου φαίνεται και καταστρέφεις τον εαυτό σου. Μέχρι που ξυπνάς ένα πρωί και συνειδητοποιείς ότι όλη αυτή η προσπάθεια σε έχει εξαντλήσει. Ότι έχεις δώσει τόσα πολλά, που έχεις μείνει με άδεια χέρια και ότι έχεις επενδύσει σε μια κατάσταση που δεν έχει ανταπόδοση και δε θα έχει ποτέ.

Θα πρέπει να έχεις πάντα στο μυαλό σου ότι δε χρειάζεται να αποδείξεις την αξία σου σε κανέναν για να σε δει και να σε αγαπήσει. Για να σε αγαπήσουν δε χρειάζεται να αποδείξεις την αγάπη σου ενώ ξοδεύεις τη ζωή σου για κάποιον που δε νοιάζεται. Αν κάποιος βλέπει την αξία σου, δεν περιμένει να τρέξεις πίσω του, σε συναντά. Το να σταματήσεις το κυνηγητό δεν είναι ήττα είναι αυτοσεβασμός.

Το να απομακρυνθείς από κάποιον που δε σε επιλέγει δε σημαίνει ότι χάνεις. Σημαίνει ότι κερδίζεις πίσω τον εαυτό σου και ότι σταματάς έναν τοξικό κύκλο άγχους, ανασφάλειας και σύγχυσης. Ο αυτοσεβασμός δεν έχει ποτέ λάθος timing και δεν χρειάζεται την άδεια κανενός.
Ο άνθρωπος που είναι για σένα δε θα χρειαστεί ποτέ να τον κυνηγήσεις και υπάρχει κάτι πολύ απελευθερωτικό στο να συνειδητοποιείς πως ο άνθρωπος που θα σε δει, που θα σε θέλει, που θα είναι εκεί, δε θα χρειαστεί να τον πείσεις για τίποτα. Δε θα περνάς ώρες αναλύοντας μηνύματα ή σιωπές, δε θα προσπαθείς να προβλέψεις διαθέσεις, ούτε θα ξυπνάς με το άγχος του «αν θα σε θυμηθεί σήμερα». Ο σωστός άνθρωπος δε δημιουργεί σύγχυση αλλά σταθερότητα και δεν απομακρύνεται, είναι εκεί δίπλα σου να σε ηρεμεί και να σε επιβεβαιώνει.

Η πιο σημαντική αγκαλιά είναι αυτή που δίνεις στον εαυτό σου

Το να σταματήσεις να τρέχεις πίσω από κάποιον είναι μια απόφαση που χρειάζεται θάρρος. Αλλά αυτό το θάρρος θα γίνει το πρώτο βήμα για να δώσεις χώρο σε έναν άνθρωπο που πραγματικά θα σε επιλέξει. Πίστεψε δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο και πιο σημαντικό από το να καταλάβεις την αξία σου και να σταματήσεις να σπαταλάς τον εαυτό σου σε ανθρώπους που δεν θα σπαταλήσουν ούτε ένα λεπτό από τον χρόνο του για να μάθουν πώς είσαι, ή πόσο κακό σου έχουν κάνει. Και μέχρι να έρθει εκείνος που δεν θα μοιάζει με κανένα, έχεις ήδη κάποιον πολύ σημαντικό να φροντίσεις, εσένα. Ο εαυτός σου αξίζει αγάπη, προσοχή, σταθερότητα και παρουσία και όχι τα ψίχουλα που σου δίνει κάποιος.

Διάβασε ακόμα

Συναισθηματική σχέση: Η ιστορία μου για την επιθυμία και τις επιπτώσεις της