Φωτό προφίλ

«Ζήσε κι άσε τους άλλους να ζήσουν», μου λέει η κολλητή μου η Κάκια.

- Μα δεν μπορώ, με ξέρεις, είμαι εξόχως ανοιχτή όσον αφορά τους ανθρώπους, αλλά...

- Δεν είσαι.

- Μα εσύ δεν μου κοπανάς ότι δεν βάζω όρια, ότι δέχομαι σκανδαλωδώς εύκολα τους άλλους όπως είναι;

- Στη ζωή, όχι στο facebook.  

- Ναι, οκ. Αλλά πριν ανεβάσουν τα ποδάρια τους με φόντο το κύμα δεν τσεκάρουν πρώτα αν αυτά τα ποδάρια είναι φωτογενή; Τις κοιλιές τους, δηλαδή, τις ξαμολάνε ασυνόδευτες στους τοίχους; 

- Το καλοκαίρι πέρασε, ξέρεις. Ξαναπέστα μας του χρόνου, μαζί με τα παράπονά σου για τις ξαπλώστρες.

- Τις ρακέτες ξέχασες. Ευτυχώς, οι απεχθείς ρακετοπαίκτες δεν ευημερούν στο fb, μας κάνουν τα νεύρα σπάγκους  εκ του σύνεγγυς. Τώρα, βέβαια, που φθινοπώριασε και μαζευτήκαμε, έχουμε άλλα. Αφήσαμε τα φεγγαρόφωτα και βυθιστήκαμε στη θαλπωρή του γατόσκυλου. Ουρές, μουσούδες, χνούδια. Γκώσαμε στα ζα. Ο γάτος μου στην κορυφή της βιβλιοθήκης, ο σκύλος μου μπροστά στο πλυντήριο, το χάμστερ μου μέσα στο πλυντήριο. Έχω και την άλλη της φιλοζωικής, κάθε τρεις και λίγο «σώστε τα αδέσποτα και σώστε τα αδέσποτα». Πόσα αδέσποτα να σώσουμε πια; 

- Γιατί, έσωσες κανένα αδέσποτο τελευταία; Τη Μπιζού την πλήρωσες, όχι;

- Ναι, βρε παιδί μου, θέλω να πω. Και τη λατρεύω και τη βρίσκω και θεά (αχ, το γλυκουλίνι μου, είδες τη φωτό με τον ροζ φιόγκο;), αλλά δεν την πετάω στη μούρη σας  εξηνταεφτά φορές τη μέρα! Λίγη Μπιζού και καλή, να διατηρώ το σασπένς. Για να μην αναφερθώ στους άλλους που βάζουν τα σιχ τσου τους φωτό προφίλ. Φωτό προφίλ! Τους βρίσκω ακόμα χειρότερους και από αυτούς που κοτσάρουν ολόκληρο το σόι τους. Φωτό προφίλ σου λέει, μεγάλε. Του δικού σου προφίλ. Εκτός αν δεν έχεις προσωπικότητα, οπότε πάω πάσο.  

- Χμ, θυμάμαι εσένα που έβαζες κάτι τριαντάφυλλα... Αναρωτιέμαι τι ήθελες να πεις μ΄αυτό.

- Ήθελα να πω ότι βαρέθηκα την προηγούμενη φωτό μου αλλά δεν είχα καλή καινούρια. Κάτι σαν αρωματικό διάλειμμα για διαφημίσεις, καλό; Και, τέλος πάντων, όσο ζω μαθαίνω. Έχω πάψει εδώ και τρία χρόνια να βάζω like στις ίδιες μου τις αναρτήσεις. Έχω πάψει να ανεβάζω τα τραγούδια δέκα δέκα-πρέπει να τους ζάλιζα τον έρωτα, ε;

- Η ώρα της αυτοκριτικής είναι αυτή;

- Βεβαίως. Αναγκαιότατη η αυτοκριτική και καλό θα ήταν να την έκαναν και όσοι, εν έτει 2015, γράφουν ακόμα greeklish. Ή κεφαλαία. Ή «καλημέρααααααααααααααα!»,  έλεος κάπου με τον ενθουσιασμό. Α, είναι και οι άλλοι, οι λογοτέχνες του facebook, που σε βομβαρδίζουν με κάτι ποιητικά κατεβατά με τρεις τελείες στο τέλος κάθε φράσης. Κάθε φράσης, τονίζω! Πιο πολλές είναι οι τρεις τελείες παρά οι λέξεις- στοχαστικό, τύπου. Α, και τα check in. Είμαι εδώ, είμαι εκεί, είμαι παρακεί και λάμπω, όλοι performer της ζωής πχια. 

Έχω έναν φίλο...

- Μαρίνα, κάνω check out, κουράστηκα.  

- Ε, dislike me.

{videobox}lVhJ_A8XUgc{/videobox}

Photo credit: Maryna Chomenko