Χορεύοντας ξυπόλητη στην πόλη

Βρέχει. Και το κρύο έχει αρχίσει σιγά σιγά να γίνεται τσουχτερό.

Όμως αυτός είναι ο καιρός που ντύνει με το ωραιότερο φόρεμα την τσιμεντένια μου ζούγκλα.

Κι έτσι τριγυρνώ. Τριγυρνώ στην πόλη κι αυτή την Πέμπτη. Φορώντας τα παπούτσια μου αλλά νιώθοντας τα πόδια μου γυμνά πάνω στην βρεγμένη άσφαλτο. 

Θα πιω και σήμερα αυτόν τον καφέ στο Κολωνάκι. Φυσικά στο First Crack στην Ακαδημίας. Στο 18.

Εκεί κρυμμένη απ' όλα. Καμιά φορά κι από τον ίδιο μου τον εαυτό.

https://www.instagram.com/p/Brhiy1hHoTL/

Και μετά θα ξαναβγώ έξω. Και θα κοιτάξω τα λουλούδια που έχει απλώσει στο πεζοδρόμιο το αγαπημένο μου ανθοπωλείο. Στέκονται εκεί, κάτω από την βροχή, υψώνοντας το ανάστημα τους και σφύζοντας δύναμη. Καμία βροχή δεν θα αλλοιώσει το κάλλος μας, φωνάζουν. Πωλούνται. Θα αγοράσω.

https://www.instagram.com/p/Brj1nM3gkel/

Θα προχωρήσω χωρίς ομπρέλα. Ξυπόλητη και με λουλούδια στο χέρι. Κάτω από την βροχή. Όμορφα. Στην ζούγκλα μου κανείς δεν με βλέπει. Γίνομαι αόρατη και είναι τόσο ωραία.

Θα κοιτάξω την βιτρίνα του καταστήματος του Μουσείου Μπενάκη στην οδό Κριεζώτου. Θα μπω. Εκεί βρίσκω τα καλύτερα δώρα. Για τον εαυτό μου, για κάποιους που αγαπάω αληθινά.

Φωτ. Γιώργος Βιτσαρόπουλος

Δεν με κάνει και πολύ καλά, ωστόσο, το πανέμορφο βραχιόλι της Χριστίνας Δάρρα που μόλις αγόρασα.

https://www.instagram.com/p/Bpeb1IaiQjb/

Σκέφτομαι συνέχεια το κορίτσι που βιάστηκε και δολοφονήθηκε στην Ρόδο.

Είναι φοβερό να ξέρεις ότι, σε αυτή τη χώρα, μπορούν να σε σκοτώσουν ανά πάσα στιγμή και οι δολοφόνοι να την βγάλουν, σχεδόν, καθαρή. Διάβαζα ότι η μάνα του ενός, του Ροδίτη (άκου τώρα, τον ένα τον αποκαλούν Ροδίτη και τον άλλο, Αλβανό... «εδώ ζούμε» και σίγουρα όχι «ζούμε εδώ») δήλωσε ανακουφισμένη, που τα αποτυπώματα του γιού της δεν βρέθηκαν πάνω στο σίδερο σιδερώματος με το οποίο οι δράστες χτύπησαν το κορίτσι. Το δικό της σίδερο σιδερώματος. Δεν ξέρω αν θυμάται ότι το κορίτσι πετάχτηκε ζωντανό στην θάλασσα από τον γιο της και τον φίλο του. Ούτε Ροδίτης ούτε Αλβανός. Δυο άνδρες, μια γυναίκα. Δυο δράστες, ένα θύμα.

Μήπως να γυρίσω σπίτι να δω How to get away with murder; Όχι, το έχω δει όλο.

Λοιπόν παιδιά...

Καλά Χριστούγεννα.

Να δώσετε πολλά. Να δίνετε πολλά (κι ας είναι μόνο γλυκά) και να παίρνετε λιγότερα.  Να ακούσετε καλύτερα. Να ακούτε καλύτερα. Να δείτε προσεκτικά για να βλέπετε καλύτερα.  Να δείτε και τον εαυτό σας λίγο αυτές τις μέρες (αν όχι πάντα). Να τον κοροϊδέψετε και λίγο αυτές τις μέρες (αν όχι τακτικά). Γιατί εμείς, ο παράδεισός μας, εμείς και η κόλασή μας.

Γλυκό φιλί από μακριά και ένας χορός στη βροχή από μένα.