Oι πιο ωραίες μας βόλτες

*Την Δευτέρα, η Γεωργιάννα επισκέπτεται ένα αλλιώτικο Βρυσάκι
Οι γιορτές πέρασαν πιο γρήγορα από κάθε άλλη χρονιά, αφήνοντας πίσω τους αυτή τη γλυκόπικρη γεύση για κάτι όμορφο που τελείωσε και κάτι δύσκολο που ξαναρχίζει. Οι άδειες τελείωσαν, τα σχολεία και τα Πανεπιστήμια ανοίγουν και «κάθε κατεργάρης επιστρέφει στον πάγκο του».

*Την Τρίτη, η Αλεξάνδρα θέλει λίγα Χριστούγεννα ακόμα
Γρήγορα περνάνε οι άτιμες και ούτε που το καταλαβαίνεις. Μπορείς όμως να τις κρατήσεις ακόμα λίγο. Με τον δικό σου τρόπο, με τον δικό σου ρυθμό. Ας πούμε, γιατί να ξεστολίσεις από τώρα; Το σαββατοκύριακο που μας έρχεται, και βλέπουμε, δεν δεσμεύομαι.

*Την Τετάρτη, η Λένα βουτάει σε μια άσπρη μέρα

Ασπρη μέρα κάτασπρη!!! Και καλώς το μας το χιόνι που περιμέναμε. Το γλέντησα χθες, θα το γλεντήσω και σήμερα! Καλά μη φανταστείς τρέλες... Περπάτημα, γραφειο (ναι, γραφείο), βόλτα και άσπρες σκέψεις! Έτσι για να ξορκίσω τις άλλες, τις ...σκοτεινές!
 Σήμερα, που ακόμα όλα άσπρα τα βλέπω, θα κάνω μια τελευταία μετα-γιορτινή βόλτα στην αγαπημένη μου Βουκουρεστίου.

*Την Πέμπτη, η Τίνα αναπολεί τα γλυκά του 2018

Κάτι συνέβη το 2018. Όπου και να πήγαινα συναντούσα κι ένα γλυκό. Αξεπέραστο, πάντα. Αξέχαστο, έπαιρνε τη θέση του στα κουτάκια του μυαλού μου αλλά και στα τετραγωνάκια του Instagram μου.
Η ζάχαρη συσσωρευόταν όμως επικίνδυνα. Τα κιλά ανέβηκαν. Το κινητό έσταζε σιρόπι. Ο personal trainer πίεζε.

*Την Παρασκευή, η Κέλλυ κάνει diskotekken
Θα είμαι απόλυτα ειλικρινής μαζί σου. Από την στιγμή που έκλεισα τα 30 απέκτησα περισσότερες… εμ, παραξενιές. Και εξηγώ: Για παράδειγμα, πλέον ξέρω ότι ένα (μεγάλο) μέρος του μισθού μου, θα «πάει» σε ταξί. Δεν οδηγώ και από την στιγμή που βραδιάσει, το να χρησιμοποιήσω τα ΜΜΜ είναι ένα task δύσκολο.