Ρόμπερτ Ουίλιαμς: «Δεν έχουμε το δικαίωμα να πεθάνουμε μέχρι τα παιδιά μας να μπούνε σ’ ένα δρόμο»

Μία ενδιαφέρουσα συνέντευξη παραχώρησε στο περιοδικό Λοιπόν ο Ρόμπερτ Ουίλιαμς, ο οποίος έκανε μία αναδρομή στην σπουδαία καριέρα του.

Ξεκινήσατε την επαφή με το χώρο της μουσικής σε ηλικία 14 χρονών. Έτσι δεν είναι;

 «Επαγγελματικά βρίσκομαι στο χώρο από τα 21 μου, ερασιτεχνικά από 14 χρονών. Είμαι 66 χρονών και αντέχω ακόμα, μέχρι πόσο θα δούμε... Δεν έχουμε το δικαίωμα να πεθάνουμε μέχρι τα παιδιά μας να μπούνε σ’ ένα δρόμο. Μόλις μπούνε, μπορώ να «φύγω». Ξεκίνησα μαζί με τον Κώστα Τουρνά, στα 21 μου ξαναβρεθήκαμε, γιατί έλειψα ένα χρονικό διάστημα στην Αφρική, για 2-3 χρόνια».

-Στην Αφρική τι κάνατε;

«Έμενε εκεί ο πατέρας μου, υπηρέτησα τη στρατιωτική μου θητεία στην Αφρική, στη Ροδεσία, είχαμε πόλεμο τότε αλλά, εντάξει, όλα καλά, είμαι ζωντανός. Είμαι γέννημα-θρέμμα από την Κυψέλη, ο πατέρας μου ήταν Άγγλος, έτσι προκύπτει και το επώνυμο μου, γιατί ρωτάνε αν είναι καλλιτεχνικό, αλλά όχι, είναι πραγματικό.»

-Πώς βρέθηκε ο πατέρας σας στην Αφρική;

«Έφυγε από την Ελλάδα όταν ήμουν 6 ετών, χώρισε με η μητέρα μου, η οποία δεν μπόρεσε να πάει στην Αφρική. Ήμουν μοναχοπαίδι. Τελειώνοντας το Γυμνάσιο, στα 18 μου, πήγα κι έκανα τη στρατιωτική μου θητεία, για ένα χρόνο, με προοπτική να μείνω μόνιμα εκεί, αλλά με καλούσε το μουσικό καθήκον εδώ. Έτσι, γύρισα και φτιάξαμε τους Ροll.»