Σταματίνα Τσιμτσιλή: Μιλά για τις σκηνές ζήλειας που κάνει στον σύζυγό της!

Στην αποκάλυψη ότι κάνει... χαριτωμένες σκηνές ζήλειας στον σύζυγό της, Θέμη Σοφό, προχώρησε σε συνέντευξη της στην εφημερίδα Real η Σταματίνα Τσιμτσιλή.

Η δυνατότητα της μαμάς έκλεψε κάτι από την ιδιότητα της συζύγου;

Η αλήθεια είναι ότι ο αυθορμητισμός που έχεις ως σύντροφος ή σύζυγος χωρίς παιδιά μετριάζεται πάρα πολύ με τον ερχομό τους. Αλλάζουν οι ισορροπίες τα παιδιά, αλλά ταυτόχρονα κάνουν πιο ποιοτική τη σχέση και το γάμο. Σε γεμίζουν με εικόνες και συναισθήματα που σε φέρνουν πιο κοντά με τον άνθρωπό σου. Κάτι χάνεις, αλλά κάτι παίρνεις!

Έχεις δηλώσει πολλές φορές ότι είσαι ερωτευμένη με τον άντρα σου. Μετά από τόσα χρόνια δε φεύγει ο έρωτας; Δε γίνεται κάτι άλλο;

Όχι, ο έρωτας παραμένει, απλώς χάνονται οι στιγμές αυθορμητισμού. Αν δεν έχεις παιδιά, μπορείς να πεις ξαφνικά ότι θέλει να πας μια βόλτα με τον άνθρωπό σου, όταν έχεις παιδιά αυτό δε γίνεται. Υπάρχει η ρουτίνα του προγράμματος των παιδιών που αλλάζει δύσκολα. Όμως, προσφέρουν τόσα πολλά τα παιδιά σε ένα ερωτευμένο ζευγάρι που δεν σου λείπει κάτι, απλώς αλλάζει.

Άρα δεν είσαι της άποψης ότι ο γάμος σκοτώνει τον έρωτα;

Όχι, δόξα τω Θεό, προς το παρόν, δεν έχω τέτοια θέματα. Ελπίζω να μην το νιώσω αυτό που λες!

Στα έξι χρόνια μαζί με τον Θέμη πώς γιορτάζετε πλέον την επέτειο του γάμου σας;

Και την επέτειο γιορτάζουμε, και τις στιγμές μας έχουμε, και όλα τα ζούμε πολύ όμορφα. Όλα όμως πρέπει να γίνονται προγραμματισμένα λόγω των παιδιών. Για παράδειγμα, για να γιορτάσουμε την επέτειό μας θα πρέπει να έχουμε φροντίσει να κάνει babysitting η μαμά. Δε μπορούμε να το ζήσουμε αυθόρμητα.

Ποιος ζηλεύει σε αυτήν τη σχέση;

Εγώ. Ζηλεύω, αλλά σε ένα λογικό πλαίσιο. Και η ζήλεια είναι ένα συναίσθημα που σου την προκαλεί κάποιος με τη συμπεριφορά. Εμένα, δόξα τω Θεώ, ο Θέμης δεν μου δίνει δικαιώματα. Όταν όμως ακούω ότι έχει σεμινάριο στο πανεπιστήμιο, θα ρωτήσω την άλλη μέρα: «Ήταν αγόρια φοιτητές ή κορίτσια;». Αν μου πει κορίτσια θα συνεχίσω: «Εμφανίσιμες;». Όλο αυτό γίνεται και για πλάκα, όπως καταλαβαίνεις…