Ο μεγάλος ποιητής και στιχουργός Μιχάλης Γκανάς έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών

Ο κόσμος της ποίησης και του λόγου γίνεται φτωχότερος σήμερα με την απώλεια του Μιχάλη Γκανά. Μπορεί ο στιχουργός και ποιητής να μην είναι πια κοντά μας αλλά θα μείνει αλησμόνητος μέσα από τα ποιήματά του πολλά εκ των οποίων έχουν μελοποιηθεί. 

Το έργο του περιλαμβάνει ποιητικές συλλογές όπως ο "Ακάθιστος Δείπνος" (1978), τα "Μαύρα Λιθάρια" (1980), τα "Γυάλινα Γιάννενα" (1989) και η "Παραλογή" (1993).  

Γεννήθηκε στον Τσαμαντά Θεσπρωτίας το 1944. Από το 1962 έζησε και εργάστηκε στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Βιβλιοπώλης για μια δεκαπενταετία, συνεργάστηκε αργότερα με την κρατική τηλεόραση ως επιμελητής λογοτεχνικών εκπομπών και σεναριογράφος. Από το 1989 έως το 2005 εργάστηκε ως κειμενογράφος σε διαφημιστική εταιρία.

Τα παιδικά του χρόνια δεν ήταν εύκολα. Από μικρός έζησε τις σκοτεινές επιπτώσεις της φυγής και του πολέμου και πέρασε τη δική του "Οδύσσεια". «Κανείς δεν βγαίνει αλώβητος από τις μυλόπετρες της Ιστορίας», έχει δηλώσει, και αυτό το έζησε βαθιά μέσα του όταν βρέθηκε μαζί με την οικογένεια κυνηγημένος από τον Εθνικό Στρατό από το χωριό τους, στη γειτονική Αλβανία. Κρυμμένοι για καιρό σε μια σπηλιά, πάνω στο βουνό, στη Λακότρυπα, πέρασαν αναγκαστικά τα σύνορα. Επειδή η πάμφτωχη Αλβανία δεν μπορούσε να ταΐσει τα ταλαίπωρα μέλη της οικογένειας, μπαίνοντας παράνομα σε ένα πολωνικό φορτηγό βρέθηκαν στη Μεσόγειο, στα στενά του Γιβραλτάρ και κατόπιν της Μάγχης, για να καταλήξουν τελικά στη μακρινή Ουγγαρία. Όλες αυτές οι περιπέτειες αποτυπώνεται στο έργο του.

Έργα του, όπως το "Γυάλινα Γιάννενα" και το "Ο ύπνος του καπνιστή", καθιέρωσαν τον Μιχάλη Γκανά ως έναν από τους σημαντικότερους σύγχρονους ποιητές της Ελλάδας. Η γραφή του διακρίνεται για τη βαθιά ανθρωπιά, τη νοσταλγία και την εικονοπλαστική δύναμη, που μιλούν απευθείας στην ψυχή των αναγνωστών.

Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες, ενώ οι στίχοι του έχουν μελοποιηθεί από σημαντικούς Έλληνες και ξένους μουσικοσυνθέτες όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας, ο Δημήτρης Παπαδημητρίου, ο Νίκος Ξυδάκης, o Ara Dinkjian, κ.ά. Οι στίχοι του μελοποιήθηκαν και αγαπήθηκαν από το κοινό, δημιουργώντας τραγούδια που έγιναν σύμβολα μιας ολόκληρης εποχής.