Η Universal ετοιμάζει biopic για τα πρώτα χρόνια των Bon Jovi

Πιάστε το κινητό, ανοίξτε eBay και ξεκινήστε αναζήτηση για ξεχασμένα δοχεία Aqua Net και φουλάρια με animal print, γιατί η Universal Pictures αποφάσισε να μας κάνει ένα ωραιότατο throwback στα «διαμορφωτικά χρόνια» των Bon Jovi με ένα biopic που υπόσχεται να μυρίζει ’80s από μακριά. Και ναι, σύμφωνα με το Deadline, το project το ήθελαν πολλοί, αλλά τελικά η Universal το πήρε σπίτι. «Γιατί άμα είναι να πουλήσεις νοσταλγία, θες και στούντιο που ξέρει να τη σερβίρει σε IMAX με έξτρα λάμψη».

Τι θα δείχνει το biopic (και τι όχι)

Το βασικό focus, όπως έχει διαρρεύσει, είναι στα πρώτα χρόνια της πορείας του συγκροτήματος: από τα «ταπεινά» ξεκινήματα στο Νιου Τζέρσεϊ μέχρι το σημείο που άρχισαν να γράφουν ύμνους και να γεμίζουν στάδια. Δηλαδή, το origin story που όλοι λέμε ότι βαριόμαστε, αλλά τελικά βλέπουμε με ποπ κορν και σχολιάζουμε στο group chat.

Σημαντικό detail: ο Jon Bon Jovi δεν είναι απλά «ok, κάντε ό,τι θέλετε». Συμμετέχει δημιουργικά και, κυρίως, δίνει πρόσβαση στη διευρυμένη μουσική βιβλιοθήκη του συγκροτήματος. Με απλά λόγια: «αν το biopic πετύχει, θα είναι επειδή θα έχει τα σωστά τραγούδια στις σωστές στιγμές» — όχι επειδή κάποιος έβαλε generic ροκ από stock library και είπε «σιγά, ίδιο είναι».

Αυτό επίσης σημαίνει ότι η ταινία μάλλον θα επενδύσει στη «μυθολογία» του early grind: φιλοδοξία, τσακωμοί, πρόβες, «θα τα καταφέρουμε;», και εκείνη η ωραία κινηματογραφική αίσθηση ότι όλα κρέμονται από μια κλωστή. «Το κλασικό πακέτο “κανείς δεν μας πίστευε” που στο τέλος γίνεται “μας άκουγε όλος ο πλανήτης».

Οι επιτυχίες που θα σε κάνουν να κάνεις lip-sync χωρίς ντροπή

Αν είσαι από αυτούς που δεν πρόλαβαν το peak της Bon Jovi φάσης (ή αν το έζησες, αλλά το έχεις θάψει βαθιά για να μη σε καρφώσει η ηλικία), μιλάμε για τραγούδια τύπου ‘Livin’ on a Prayer,’ ‘You Give Love a Bad Name,’ ‘Runaway,’ ‘Wanted Dead or Alive,’ ‘Thank You For Loving Me,’ και άλλα. Αυτά που παίζουν ακόμα και σήμερα και ξαφνικά, για 3 λεπτά, «όλοι γινόμαστε ο τύπος που κοιτάει το άπειρο και τραγουδάει σαν να μόλις γύρισε από περιοδεία».

Το σενάριο το γράφει ο Cody Brotter (Drudge), ο οποίος πρόσφατα έκανε και αναθεώρηση σεναρίου για το επερχόμενο crypto θρίλερ του Doug Liman, Killing Satoshi. Ναι, η μετάβαση από crypto paranoia σε big hair rock drama ακούγεται σαν playlist του YouTube που ξεκίνησε με «explain blockchain» και κατέληξε σε «power ballads to scream in the shower». Αλλά κάπως έτσι γράφεται η ποπ κουλτούρα: απρόβλεπτα.

Στην παραγωγή μπαίνουν οι Kevin J. Walsh (Manchester By The Sea) και Gotham Chopra, του οποίου η Religion of Sports είχε παράγει το Thank You, Goodnight: The Bon Jovi Story. Αυτό μεταφράζεται σε ένα ενδιαφέρον μείγμα: από τη μία, άνθρωποι που έχουν δώσει βάρος στο συναίσθημα και στο δράμα, από την άλλη, κάποιος που έχει ήδη πιάσει το «σύμπαν Bon Jovi» σε ντοκιμαντερίστικο mode. «Το ιδανικό σενάριο είναι να μη βγει ούτε αποστειρωμένη διαφήμιση, ούτε over-the-top παρωδία — αλλά κάτι που να βλέπεται και να σε πιάνει».

Η διαδρομή μέχρι το Slippery When Wet (aka το boss level)

Το Deadline αναφέρει ότι η ταινία θα καλύψει τη διαδρομή του συγκροτήματος μέχρι το Slippery When Wet, το τρίτο τους άλμπουμ, στο οποίο βρίσκονται τα ‘Livin’ On A Prayer’ και ‘You Give Love A Bad Name’. Εκεί είναι που η ιστορία περνάει από «ανερχόμενοι» σε «ορίστε, τώρα μιλάμε για στάδια».

Το ίδιο άλμπουμ έχει πουλήσει πάνω από 30 εκατομμύρια αντίτυπα, κάτι που πρακτικά τους κλείδωσε ως τεράστιο stadium act. Και αυτό είναι πολύ κινηματογραφικό σημείο για να σταματήσεις ή να κορυφώσεις: έχεις την άνοδο, την έκρηξη, το “we made it” που μπορεί να παιχτεί ως θρίαμβος ή ως προειδοποίηση ότι από εδώ και πέρα τίποτα δεν είναι «απλό».

Για το κοινό που έχει μεγαλώσει με TikTok edits και mini-docs στο YouTube, αυτό το timeline έχει ενδιαφέρον γιατί έχει ρυθμό. Δεν μιλάμε για «και μετά έβγαλαν 12 άλμπουμ και πήραν 18 βραβεία». Μιλάμε για μια πιο συμπυκνωμένη αφήγηση: οι αποφάσεις, η πίεση, το πώς χτίζεται ένα brand πριν καν το λέμε brand. «Οι Bon Jovi δεν έγιναν “Bon Jovi” επειδή απλά έγραψαν ένα καλό ρεφρέν - το έκαναν τρόπος ζωής, εποχή, αισθητική».

Νοσταλγία, ραδιόφωνα και το soundtrack της πραγματικής ζωής

Υπάρχει κάτι σχεδόν κωμικά οικείο σε όλη αυτή την ιδέα: Bon Jovi ως background noise που γινόταν πρωταγωνιστής. Η φάση «ακούς από πίσω από μια κλειστή πόρτα στο δωμάτιο του μεγαλύτερου αδερφού/της αδερφής» είναι σχεδόν καθολική εμπειρία για όσους μεγάλωσαν με ραδιόφωνο και όχι με αλγόριθμο. Και τότε, τα “in” ήταν ψηλά μαλλιά, δερμάτινα παντελόνια, ρέοντα φουλάρια και μια αίσθηση ότι η ζωή είναι μόνιμα σε arena mode.

Επίσης, οι Bon Jovi είχαν αυτό το superpower: έμπαιναν παντού. Σπίτι, αμάξι, δουλειά, συνεργείο, οικοδομή, ραδιοσταθμοί σε ατελείωτο rotation - ειδικά στην περιοχή των τριών πολιτειών. «Ό,τι σήμερα κάνει ο αλγόριθμος με τα trends, τότε το έκανε το ραδιόφωνο με ένα κουμπί “repeat” που δεν υπήρχε καν, αλλά λειτουργούσε μεταφυσικά».

Και κάπως έτσι, ένα biopic δεν είναι μόνο για τους fans. Είναι για όσους θέλουν να δουν πώς μια μπάντα γίνεται φαινόμενο, πώς το “τοπικό” γίνεται “παγκόσμιο”, και πώς μια εποχή χτίζει μνήμη. Το στοίχημα είναι να μη βγει σαν checklist με γνωστά τραγούδια, αλλά σαν ιστορία που να σε τραβάει, ακόμα κι αν έχεις ακούσει ‘Livin’ on a Prayer’ εκατομμύρια φορές και λες “ok, φτάνει”. Δεν φτάνει. Ποτέ δεν φτάνει.

Εσύ είσαι team Bon Jovi ή απλά σε κερδίζει η ιδέα ενός καλοφτιαγμένου μουσικού biopic; Και το πιο σημαντικό: «ποιο κομμάτι θέλεις να ακούσεις στην πιο δραματική σκηνή;»

Μπορεί να σας ενδιαφέρει

Διαβάστε ακόμα

Διαμάχη για την «ευλογία» του Μικ Τζάγκερ στο Melania και τη χρήση των Rolling Stones