Ψωμί (ψωμάκι), Ευφρόσυνος και Moonlight

Σου το ’χω πει πολλές φορές, σου το λέω κι άλλη μια: Αγαπώ το Κουκάκι.

Είναι η γειτονιά που μεγάλωσα, που έπαιξα μήλα και κρυφτό, που πέρασα όλη μου την εφηβεία (!), που πρωτοερωτεύτηκα. Εννοείται, λοιπόν, πως σήμερα, κοτζάμ γυναίκα πια (!), θα γιορτάσω τη Μέρα μας, τη μέρα της γυναίκας, στ’ αγαπημένα μου στέκια τα Κουκακιώτικα.

Να σου πω, για να χαρείς, πώς η σημερινή βόλτα έχει... πολύ ψωμί! Και μη μου πεις πως δεν αγαπάς τρελά το ψωμί. Και τι ψωμί! Από φούρνο άκρως καλλιτεχνικό! Με πιάνο, παρακαλώ, και σωστά διάβασες! Με πιάνο. Και δυο ιδιοκτήτες, τον Γιώργο και τη Ραλού, πρώην ηθοποιούς και "παιδιά" με πολλή αγάπη και γνώση και ψάξιμο και μεράκι γι' αυτό που σου δίνουν στο "Μαμά ψωμί" τους.

"Μαμά ψωμί" λένε τον υπέροχο φούρνο, στην οδό Ζαχαρίτσα 44 και στα ράφια του μπορείς να βρεις, στην κυριολεξία ό,τι ψωμί σκεφτείς. Σταρένιο, πολύσπορο, καρυδόψωμο, ολικής άλεσης, με προζύμι, με ηλιόσπορο, με φουντούκι. Σε τρέλανα; Και να ‘ταν μόνο το ψωμί... Πίτες, αλμυρές και γλυκές, σάντουιτς, κρουασάν, κέικ, κουλουράκια. Κολασμένη κατάσταση... Όταν θα πας να είσαι προετοιμασμένη. Εκτός από τη γεύση σου, να έχεις και την ακοή σου έτοιμη: για κλασική μουσική! Μην απορείς ξανά! Είπαμε, είναι ο απόλυτα καλλιτεχνικός φούρνος!

Λέω να πάω και σινεμά, να δω το πολυσυζητημένο και πολυβραβευμένο Moonlight. Κι αφού είμαι Κουκάκι και ο Μικρόκοσμος, αγαπημένος κινηματογράφος στη Λεωφόρο Συγγρού 106, παίζει Moonlight, θα πάω. 

Mε εξιτάρει πολύ, όχι τόσο το Οσκαρ καλύτερης ταινίας που πήρε η ταινία του Μπαρι Τζένκινς, όσο το θέμα της. Η συγκινητική ιστορία της περιπετειώδους ενηλικίωσης ενός νεαρού Αφροαμερικανού στο Μαϊάμι της βίας και της φτώχειας.

Η "Φάμπρικα του Ευφρόσυνου", ένα βήμα απ' το Μικρόκοσμο, στην Αναστ. Ζίννη 34, μαγαζί "ψαγμένο" και με τις... ευλογίες του άγιου των μαγείρων, του Αγίου Ευφρόσυνου (!), με περιμένει για μεζέδες, δροσερές σαλάτες, καβουρμά, λαδοτύρι, πιπεριές Φλωρίνης και οινοποσία.

 Άσε που θα με φωτίζουν και πολυέλαιοι που κάποτε ανήκαν στον Τίτο! "Ποιον Τίτο;" ρωτάς κι εσύ, σαν τον φίλο μου τον Τάσο. Ε, τον αμφιλεγόμενο, πάλαι ποτέ, ηγέτη της Γιουγκοσλαβίας. Αυτόν.

Και μη ρωτήσεις εμένα πώς στον Ευφρόσυνο βρέθηκαν οι πολυέλαιοι του.

Ρώτα τον Γιώργο που -όποια μέρα κι αν πας- θα σε περιμένει χαμογελαστός.

Ως την επόμενη Τετάρτη που θα σε ξαναδώ στη βόλτα, πολλά φιλιά.

Και χρόνια μας πολλά!