Μεταμεσονύκτιες λιγούρες

Μου αρέσει η νύχτα. Πολύ. Νιώθω ότι όλα είναι πιθανά το βράδυ. Δεν ξέρω γιατί. Από μικρή αυτό. Μου άρεσε να ξενυχτάω. Εντάξει, σίγουρα έπαιξε σε αυτό ρόλο το γεγονός ότι τα καλοκαίρια στο νησί, δεν μπορούσα να πάρω τα μάτια μου από τον έναστρο ουρανό. Περίμενα πώς και πώς να δω ένα αστέρι να πέφτει και να κάνω μια ευχή. Σημαντική ή όχι, δεν είχε σημασία. Από τότε νομίζω ξεκίνησε να μου αρέσει τόσο πολύ η νύχτα. Και μεγαλώνοντας άρχισαν να μου αρέσουν και τα ξενύχτια!

Εντάξει και ποιος άνθρωπος –ειδικά στην Ελλάδα-, δεν το έχει περάσει αυτό; Το «κόλλημα» με τα ξενύχτια, εννοώ. Ξέρω ότι όλος ο κόσμος αποκαλεί την Νέα Υόρκη την «πόλη που δεν κοιμάται ποτέ», αλλά προσωπικά πιστεύω ότι στην πραγματικότητα, αυτή η Αθήνα.

Έχουμε τα πάντα στην Αθήνα, ακόμα και όταν το ρολόι δείχνει 12 μ.μ. Όχι, δεν μετατρέπεται η πόλη σε κολοκύθα, αντιθέτως σε έναν άκρως γοητευτικό τόπο που προσφέρει τα πάντα. Προβολές ταινιών στον κινηματογράφο, μπαρ για ποτό, κλαμπ για χορό (μέχρι πρωίας), shopping therapy (στα τουριστικά μαγαζάκια της Πλάκας) και φυσικά, φαγητό. Αυτό πια, νομίζω ότι θα έπρεπε να είναι και το… «σήμα κατατεθέν» μας. Το μεταμεσονύκτιο φαγητό.

Και ας είμαστε ειλικρινείς. Πόσες, μα πόσες φορές, έχεις πάει για φαγητό έξω, όχι τις «νορμάλ» ώρες, αλλά εκείνες αφού έχεις πιει πρώτα 1-2 ποτάκια και θέλεις κάτι να φας (πέρα από τα άγευστα ξηροκάρπια του μπαρ) για να τραβήξουν τα υγρά; Είμαι σίγουρη ότι την απάντησή σου την γνωρίζω, αλλά δεν ξέρω αν ξέρεις τα σωστά μέρη για τις μεταμεσονύκτιες λιγούρες. Αυτά που σερβίρουν όχι μόνο σουβλάκια, πίτσες ή κρέπες, αλλά καλό φαγητό και σε κάποιες περιπτώσεις, αυθεντικό έθνικ φαγητό. Εγώ πάντως τα βρήκα, τα δοκίμασα και έμεινα πολύ ευχαριστημένη. Ιδού λοιπόν, ποια είναι αυτά!

Το 24ωρο (Λ. Συγγρού 44, Αθήνα): Σίγουρα έχεις περάσει κάποια στιγμή από την Συγγρού και έχεις δει ένα φως να λαμπυρίζει στο πλάι του δρόμου. Την επόμενη φορά που το δεις, μην το προσπεράσεις και κάνε για την ακρίβεια, εκεί μια στάση. Το 24ωρο μπορεί εξωτερικά να μην φαίνεται τόσο δελεαστικό, αλλά το φαγητό του, πίστεψέ με, θέλεις να το δοκιμάσεις. Μην σε φοβίσει η μεγάλη γκάμα στα φαγητά που έχει, είναι όλα καλομαγειρεμένα. Φυσικά, όμως και πρέπει να δοκιμάσεις κάποιο από τα μαγειρευτά και άκρως σπιτικά φαγητά! Από το κοτόπουλο με πατάτες κατσαρόλας μέχρι και το παστίτσιο και φυσικά την heart-warming κοτόσουπα. Καλό για το στομάχι και την ψυχή!

Prestige African Restaurant (Εφέσου 8, Αθήνα): Καλά κρυμμένο στην καρδιά της Αθήνας δεν θα μπορούσε κανείς να φανταστεί ότι θα βρει το πιο αυθεντικό αφρικάνικο φαγητό! Ο χώρος μπορεί να μην είναι το πιο ειδυλλιακό μέρος, αλλά είναι χωρίς αμφιβολία το καλύτερο μέρος για να φας πεντανόστιμο αφρικάνικο φαγητό. Το παραδοσιακό νιγηριανό τηγανητό ρύζι με κοτόπουλο ή μοσχάρι που σερβίρει το Prestige είναι το πιάτο που επιβάλλεται να δοκιμάσεις. Α, και μην εντυπωσιαστείς αν δεις στο μαγαζί κάποιον Έλληνα υπουργό ή πολιτικό να τρώει εκεί. Ξέρουν τα καλύτερα μέρη τελικά οι πολιτικοί μας για φαγητό και τα τιμούν δεόντως!

Αυτόφωρο (Λεωφόρος Αλεξάνδρας 152, Αθήνα): Δεν γίνεται να είσαι Αθηναίος/α και να μην έχεις περάσει κάποιο ξημέρωμα από το Αυτόφωρο να φας πατσά. Είναι το… signature πιάτο του αγαπημένου «ξενυχτάδικου» για τους απόλυτους… ξενύχτηδες! Το θρυλικό εστιατόριο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας διανυκτερεύει απέναντι από τον Άρειο Πάγο, και προσφέρει τα δικά του «γιατροσόφια» για το hangover και σπιτικά μαγειρευτά για να στρώσει το στομάχι μετά το αλκοόλ και όχι μόνο. Αν δεν σου αρέσει πάντως ο πατσάς, τότε σίγουρα θα απολαύσεις σίγουρα την τρομερή κοτόσουπα και τα πιάτα με κρεατικά στον φούρνο.

Athens by night; Εγώ, ψηφίζω, ναι!