Η Αλεξάνδρα απολαμβάνει τ’ Ανάπλι

Μπούρτζι, Παλαμήδι, πλατεία Συντάγματος, παγωτό στο χέρι, βουτιές στην Αρβανιτιά, γραφικά σπιτάκια στον Ψαρομαχαλά, απίστευτη θέα από το Ρολόι, ιστορία σε κάθε σου βήμα, χάδι στα μάτια όπου και να βρεθείς.

Το Ναύπλιο έχει γίνει την τελευταία πενταετία το δικό μας «χωριό». Με εισαγωγικά, γιατί καταγωγή από κει δεν έχουμε. Έχουμε όμως φίλους, στέκια, αναμνήσεις, τα καλοκαίρια μας. 
Είναι η βάση μας για να περνάμε όμορφα, με τρόπο απλό και οικείο, χωρίς φιοριτούρες, δίχως φωνασκίες.
Λέω εμείς, και εννοώ ο άντρας μου, η κόρη μου κι εγώ.

Μια βόλτα στο Ναύπλιο έχει για τον καθένα μας διαφορετικό σκοπό. Τώρα, πες μου, πώς συνυπάρχουμε, ε, αυτή είναι η μαγεία!
Ο καλός μου θέλει να βρεθούμε στην πόλη απογευματάκι, την ώρα που ο ήλιος χαϊδεύει τα πάντα απαλά, στρογγυλεύει τις γωνίες και κάνει το Ναύπλιο να δείχνει ακόμα ωραιότερο. Και αυτό το ωραιότερο το απαθανατίζει με την κάμερα ή το drone του. 
Έτσι η βόλτα ξεκινά από το λιμάνι, στον φάρο, εκεί από όπου βλέπεις το Μπούρτζι και τα χρώματα του ήλιου που δύει βάφουν τις γραφικές βαρκούλες και τα νερά της θάλασσας. 

Η κόρη μου θα έχει βαρεθεί και θα μας σύρει στον μεγάλο πεζόδρομο με τα μαγαζάκια. Ό,τι τζίτζιλι μίτζιλι βλέπει της αρέσει, και θέλει να το αγοράζει. Μετά μας τα χαρίζει.

Η οικογένεια θα πεινάσει. Αυτό είναι δεδομένο. Όπως το ότι στο Αλαλούμ, στην πλατεία Φιλελλήνων, θα φάμε τα καλύτερα πιάτα της πόλης. Αξίζει να περιμένεις μέχρι να βρεθεί τραπέζι, ειλικρινά. 

Και μετά, παγωτάκι οπωσδήποτε. Στου Roberto, που φτιάχνει αυθεντικό gelato, οι δικοί μου θα απολαμβάνουν το χωνάκι τους και εγώ θα πιάσω με τη Βούλα τις κουβέντες τις γυναικείες με τις ώρες. 

Και αν συναντήσουμε και καμιά γνωστή μας οικογένεια, που πάντα γίνεται, θα καθίσουμε στο Xenon στην πλατεία Συντάγματος και θα πιούμε ποτάκι ή μια μπύρα ενώ τα πιτσιρίκια θα τρέχουν παίζοντας στην πλατεία της πρώτης πρωτεύουσας της Ελλάδας.  

Επιστρέφοντας στο αυτοκίνητο όλο και κάποιο event θα πετύχουμε, όλο και κάπου θα σταθούμε. Η ώρα δεν θα μας νοιάζει. Τα μεσάνυχτα θα έχουν περάσει και το Παλαμήδι θα είναι γοητευτικό όσο ποτέ. Σε κάνει πάντα να κοιτάς ψηλά. 

Η πόλη. Το χωριό. Τα καλοκαίρια μας.