Η Αλεξάνδρα δίνει ραντεβού στις 7

Η περιοχή έχει αρχίσει και μου αρέσει. Τι κι αν πριν λίγο καιρό εκεί, σε ένα στενάκι λίγα μέτρα μετά την πλατεία, μου έκλεψαν το κινητό; Ποτέ δεν άφησα αυτή την οκ όχι και τόσο ευχάριστη στιγμή να με επηρεάσει. 

Δεν την άφησα να μου κλέψει τη μοναδική εικόνα που βλέπω όταν κατεβαίνω στον σταθμό στο Μοναστηράκι. Την Ακρόπολη, τους πολύχρωμους πάγκους, τα φολκλόρ μαγαζιά, την πολυπολιτισμικότητα που παλιά ζήλευα στις ξένες πόλεις όπου ταξίδευα και νάτην τώρα εδώ, μπροστά μου. 

Τελευταία μέρα του Οκτώβρη σήμερα, μπαίνει ο Νοέμβριος, μήνας γενεθλίων της κόρης μου άρα και πολυαγαπημένος, και θα βρεθώ στο εστιατόριο Επτά 7, με ποιον άλλον, μαζί της φυσικά!

Θα πάμε νωρίς, κατά τις 7 που ανοίγει, σαν τους Ευρωπαίους τουρίστες που δειπνούν νωρίς.

Εννοείται ότι πρώτα από όλα, θα γυρίσουμε και τα τρία του επίπεδα για να έχουμε ολοκληρωμένη άποψη του χώρου. Η περιέργεια σίγουρα σκότωσε τη γάτα, στην περίπτωσή μας όμως η περιέργεια κάνει τις βόλτες μας πάντα πιο... νιάου, αγαπησιάρες. 

Σαν μικρά ταξιδάκια αναζήτησης, σαν μικρές περιπέτειες αγάπης.

Μεσογειακό το μενού και δεν έχω ιδέα τι θα επιλέξουμε να γευτούμε. Κρέας, ψάρι ή μήπως ελληνικό σούσι με αμπελόφυλλα; Για το τελευταίο μάς βλέπω, χμ.  

Αυτό που σίγουρα θα δοκιμάσω είναι κρασί καθώς η wine list του είναι δελεαστική ενώ η μικρή μου με βεβαιότητα θα επιλέξει κάποιο από τα επιδόρπια της ιταλικής και γαλλικής γαστρονομίας.

Και μιλώντας και γελώντας, αφήνοντας πίσω μας τη ρουτίνα της καθημερινότητας με την πολλή δουλειά και τα πολλά διαβάσματα, θα επιστρέψουμε πίσω στο σπίτι νωρίς.

Χορτασμένες και γεμάτες!