Καφές, θαύμα και αναμνήσεις

Σταγόνες βλέπω στο αμάξι, έβρεξε το βράδυ. Το είπαν και από την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία, ο καιρός θα χαλάσει. Αλλά αυτό τι σημαίνει; Ότι θα μείνουμε μέσα; Νο, no, no. Κάθε άλλο! Θα αδράξουμε την ευκαιρία για βόλτα ιδανική για μουντές μέρες.

Ξεκινάμε από Σεπόλια, και X.O.M. Αυτή την πολύ προσεγμένη καφετέρια, που εκπέμπει μια ζεστασια, διαλέγω για πρωινό καφεδάκι σήμερα. Θα καθίσω σε ένα από τα πολλά ξύλινα τραπεζάκια, κατά προτίμηση σε ένα στρογγυλό, και θα πάρω το καφεδάκι μου. Θα χαζέψω λίγο πόσο ωραίο είναι το ξύλο στη διακόσμηση, θα παρατηρήσω τις ιδιαίτερες λάμπες, το παλιό ραδιόφωνο, αλλά και τις λεμονιές στο δρόμο. Και μετά, θα βγάλω από την τσάντα το "Θαύμα" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Καφές στο αριστερό χέρι, σελίδες στο δεξί. Το συγκεκριμένο βιβλίο το έχω "ρουφήξει" πραγματικά. Εδώ και λίγες ώρες ακολουθώ μια νοσοκόμα, η οποία φροντίζει ένα κοριτσάκι το οποίο υποστηρίζεται ότι ζει 4 μήνες χωρίς τροφή. Προσευχές, συναισθήματα, μυστήριο... Το ενδιαφέρον μου είναι αμείωτο όσο πλησιάζω προς το τέλος. Θάνατος ή σωτηρία; Αποκάλυψη ενός μυστικού ή κρύψιμο της αλήθειας; Λογικά σήμερα θα πάρω την απάντηση, αφού δεν μου έχει μείνει πολύ για το τέλος. 

Με την απάντηση στο μυαλό μου και ακόμα ένα ωραίο βιβλίο στη λίστα των "διαβασμένων" μου, θα συνεχίσω με υποχρεώσεις, και δουλειές. Αυτά, βέβαια, μέχρι το βράδυ, που έχω κανονίσει σινεμά. Jumanji έχει το σημερινό κινηματογραφικό μου μενού. Την παλιά ταινία την λάτρεψα.  Ελπίζω και η καινούργια, με τον δικό της τρόπο, να καταφέρει να με κάνει να πω το ίδιο!