Μια Παρασκευή γεμάτη νόημα και "απαγορευμένα μυστικά"

Τελευταία, πολλοί λένε ότι η δημοσιογραφία είναι η «αρρώστια της εποχής μας». Εν μέρει, συμφωνώ μ’ αυτό. Υπάρχει κάτι εξαιρετικό στην πρόοδο της τεχνολογίας, αλλά και κάτι το εξαιρετικά λάθος. Υπάρχει πολύ παραπληροφόρηση. Το γεγονός ότι ο κάθε ένας από εμάς έχει «φωνή» έχει τα πολύ καλά του (freedom of speech), αλλά και την… κατρακύλα του, γιατί απλά όλοι μπορούν να εκφέρουν γνώμη, έτσι απλά, ελαφρά την καρδία.

Δεν υπήρχε πάντα αυτό όμως. Δεν ήταν πάντοτε έτσι τα πράγματα. Οι πρόγονοι μας έπρεπε να παλέψουν πάρα πολύ (και) γι’ αυτό. Για την ελευθερία του λόγου. Κάτι που για εμάς, τις νεότερες γενιές, θεωρείται αυτονόητο, για άλλες ήταν κάτι που έπρεπε να παλέψουν σκληρά γι’ αυτό. Το βρίσκω εξαιρετικά θαρραλέο αυτό, και ευχαριστώ όλους όσους συνέβαλαν σ’ αυτό, μιας και λόγω τέτοιων ανθρώπων είμαι εγώ εδώ τώρα και σου γράφω τις απόψεις μου.

Θα σταματήσω όμως το συναισθηματικό μου “attack” και θα σου πω απ’ οπού προέρχεται όλο αυτό. Από την ταινία που πρόκειται ν’ απολαύσω σήμερα. Δύο ονόματα θα σου πω, και θα «λυγίσεις»: Meryl Streep-Tom Hanks. Και οι δύο «γιγάντιοι» αυτοί ηθοποιοί, μαζί στην ίδια οθόνη. Περιμέναμε πολλά χρόνια γι’ αυτή την συνάντηση και ο Steven Spielberg και το δαιμόνιό του, κατάφερε να τους φέρει μαζί, με αφορμή την υποψήφια για 2 βραβεία Όσκαρ, The Post.  Σήμερα, λοιπόν, θα πάω στο Odeon Starcity στην Συγγρού, με σκοπό να δω την ταινία αυτή.

Οι υπερταλαντούχοι αυτοί ηθοποιοί λοιπόν, που έχουν συνεργαστεί στο παρελθόν με τον Spielberg, συναντιούνται στην ταινία του θρυλικού σκηνοθέτη, με σκοπό να μιλήσουν για τα συμβάντα που συνέβησαν το καλοκαίρι του 1971 στην Αμερική, γύρω από τη δημοσιοποίηση των «Pentagon Papers» που έκρυβαν την αληθινή εικόνα του πολέμου του Βιετνάμ, σκάνδαλα και τις κυβερνητικές συνωμοσίες τεσσάρων Αμερικανών προέδρων.

Δεν είναι τυχαίο που αυτή η ταινία βγήκε τώρα. «Δεν μπορούσε να καθυστερήσει δύο ή τρία χρόνια. Είναι μια ιστορία που οφείλαμε να πούμε σήμερα» λέει ο Spielberg, θέλοντας να αποδείξει στο κοινό, τις ομοιότητες του τότε με το σήμερα: της Αμερικής του Trump, της αυθαιρεσίας της εκτελεστικής εξουσίας, της κρίσης στη δημοσιογραφία, της εποχής της παραπληροφόρησης.

«Η ιστορία επαναλαμβάνεται», όπως λέει ο Spielberg, οπότε καταλαβαίνεις πόσο αναγκαίο γίνεται για όλους εμάς να δούμε αυτή την ταινία και να καταλάβουμε πόσο τελικά σημαντική είναι η δύναμη της δημοσιογραφίας και πώς πρέπει τελικά ν’ ασκείται αυτό το επάγγελμα.

Από το τρέιλερ της ταινίας κι όλας, ξέρω ότι πρόκειται να δω ένα αριστούργημα σήμερα.

Οπότε 21.30, Αίθουσα 6, Λ. Συγγρού 111 ε; Τα λέμε εκεί;