Στο Ζάππειο μια μέρα…

Ξύπνησα μπερδεμένη. Αλλά και απολύτως αποφασισμένη, μετά την πρώτη γουλιά καφέ, να με ξεμπερδέψω. 

Πλησιάζει Πάσχα. Και τούτη η πόλη, η μαγική, που δεν σ' αφήνει ποτέ να βαρεθείς, σου τάζει (και μου τάζει) μέρα με τη μέρα, νύχτα με τη νύχτα, εκπλήξεις και μικρά θαύματα.

Γλυκιά Τετάρτη του Απρίλη, και ξεκινάω για το γραφείο με καλή διάθεση. ΟΚ, είναι καλό που σήμερα είναι λίγα τα ραντεβού, λίγες οι υποχρεώσεις, λίγα τα "οπωσδήποτε... χθες" και αυτό μου δείχνει έναν κάποιο... ορίζοντα στη μέρα μου και στη βόλτα μας. 
 

Τo τελευταίο ραντεβού δουλειάς για σήμερα το έχω στο cafe του Ιανού (Σταδίου24, http://www.ianos.gr). Μακάρι να μπορούσα όλη μου τη μέρα να την περνάω εκεί! Σ' αυτό το πατάρι που ξεχειλίζει λογοτεχνία, αλλά και δροσιά! Δύσκολο... Περιορίζομαι, λοιπόν, στα ραντεβού. Και με το τελευταίο "γεια σας, αντίο σας, θα έχετε σύντομα νέα μου", θα βρεθώ κάτω, στο ισόγειο, στα βιβλία. Με περιμένουν τα κείμενα και οι σημειώσεις του (αγαπημένου μου) Φερνάντο Πεσόα. Το Marginalia (εκδόσεις Gutenberg) με τα σύντομα κείμενα του μεγάλου συγγραφέα, σίγουρα θα μου αποκαλύψουν, πάλι, κάποια κρυμμένα μυστικά της αόρατης πλευράς μου. 

Με το βιβλίο μου στο χέρι θα τρέξω να χωθώ (ναι, να χωθώ) σ' ένα μέρος που ξέρεις πόσο αγαπώ: το Ζάππειο. Εκεί, θα αφομοιωθώ με το υπέροχο σκηνικό της Αίγλης, θα απολαύσω ένα φρέσκο παγωμένο χυμό και θα χαμογελάω όταν θα σκέφτομαι πως εδώ, που από το 1904 είναι το "πλέον απολαυστικόν κέντρον των Αθηνών", πέρασα τα πιο όμορφα παιδικά μου χρόνια, απόκτησα τα πιο γυαλιστερά μπαλόνια μου και έφαγα τα πιο μεγάλα μου παγωτά!
 

Θα περιμένω να βραδιάσει. Για να κάνω κι άλλη μια βόλτα στο Ζάππειο. Βραδινή και αστεράτη.

Πολλά φιλιά και Καλό Πάσχα!