Στα Εξάρχεια με την κόρη μου

Σου έχω γράψει πολλές φορές βόλτες που κάνω με τη μικρή μου στο κέντρο της Αθήνας. Αυτές που αρχίζουν το πρωί και καταλήγουν αργά το απόγευμα γιατί μας αρέσει να τριγυρνάμε. 

Πόσες φορές όμως μας έχεις πετύχει στα Εξάρχεια; Ελάχιστες. Η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για μια περιοχή που δεν ξέρω, δεν επιλέγω, δεν υπάρχει κάτι εκεί να με τραβάει. Δεν έχει τύχει, απλά. 

Και τώρα, πώς από κει, θα αναρωτηθείς. Το πώς και το γιατί είναι ένα μυστήριο, κυριολεκτικά. Μάλλον πολλά μυστήρια, μια σειρά βιβλίων και ένας μικρός ντετέκτιβ. Ο Κλουζ, ο αγαπημένος της κόρης μου, ο ήρωας που λατρεύει το γάλα και λύνει μυστηριώδεις υποθέσεις παίρνοντας ως αντάλλαγμα τσίχλες Κάρπεντερ. Ναι, κάτι έχω διαβάσει και εγώ, στα κλεφτά. Πλάκα έχει.   

Φυσικά και χαίρομαι που το παιδί μου διαβάζει. Το κακό είναι ότι διαβάζει πολύ γρήγορα και δεν την προλαβαίνω. Και ενώ πριν το Πάσχα πήρε ως δώρο 7 βιβλία της σειράς του Ντετέκτιβ Κλουζ, αυτή τη στιγμή δεν έχει τί-πο-τα να διαβάσει (εννοείται ότι έχει, απλά θέλει μόνο τον Κλουζ). Κι έτσι θα πάμε μέχρι το Μεταίχμιο στην Ιπποκράτους για να προμηθευτούμε τη νέα σοδειά. 

Αμέσως μετά, έτσι όπως θα είναι καταχαρούμενη με τα βιβλία της στα χέρια, θα την πάω να φάμε ένα ωραίο σουβλάκι. Διαφορετικό, vegan, και όπως λένε, νόστιμο. Το φτιάχνουν στην Θεμιστοκλέους, στο 43, σε ένα καινούριο μαγαζί που λέγεται Amanita Grill.

Amanita είναι ένα γένος μανιταριών και όπως κατάλαβες το σουβλάκι αυτό φτιάχνεται από μανιτάρια. Όλοι μιλάνε όμως για την πατάτα. Φρέσκια, λέει, πολύ και η καλύτερη τηγανητή έβερ. Γιατί, βρε παιδιά, διαδίδετε αυτές τις φήμες; Γιατί δεν τις κρατάτε εκεί, καλά φυλαγμένες στα Εξάρχεια;

Παρόλο που άρχισα δίαιτα, φοβάμαι ότι δεν θα αντισταθώ και θα τσιμπήσω. Γιατί μην μου πεις ότι ένα Red Amanita που θα φάω με γύρο μανιταριών, αβοκάντο, vegan μαγιονέζα, σάλτσα ντομάτας και σαλάτα θα με παχύνει;

Τελικά λες τα Εξάρχεια να μπουν στον χάρτη με τα αγαπημένα μας μέρη στην πόλη; Χμ, θα φάω, ε, θα πάω ήθελα να πω, και θα σου πω.