Μαγιάτικα στεφάνια, η KBOO, οι Μύθοι του Πάρκου, κι ο Σαμπίρ

Πρώτη Τετάρτη του Μάη σήμερα, και πρωί πρωί, με την αυγούλα, τρέχω στον (πασίγνωστο για τα ολόφρεσκα λουλούδια του) Μήτσο και δεν χορταίνω να διαλέγω μαργαρίτες. Κίτρινες και άσπρες, μεγάλες και μικρές. Ο  αγαπημένος μου ανθοπώλης, ο Δημήτρης, Μήτσος για τους φίλους (στην πρώτη πλατεία του Ψυχικού, στην πλατεία Blue Bell), με ξέρει (χρόοοονια), με περιμένει και μου έχει κρατήσει τις ωραιότερες! Τον αγαπώ! Μου φτιάχνει τη μέρα, το κέφι, τη διάθεση. Κι όλα, τούτη την πρώτη Τετάρτη του Μάη, με τόσες μαργαρίτες στην αγκαλιά μου, μπορεί και να γίνουν… λουλουδένια. E, τουλάχιστον να το προσπαθήσουν!

Επόμενη στάση της σημερινής μου βόλτας, η “Βιτρίνα της Κριεζώτου”, εκεί που στο πλαίσιο των εκθέσεων του Πωλητηρίου του Μουσείου Μπενάκη “Η βιτρίνα της Κριεζώτου, ένας καλλιτέχνης προτείνει”, η KBOO, κατά κόσμον Κατερίνα Μπαστούνα-Μωραΐτη , φλερτάρει με την Άνοιξη. Πώς φλερτάρει; Mα, με μαγιάτικα στεφάνια!*

Στεφάνια από plexiglass με πολύχρωμα λουλούδια εμπνευσμένα από έργα του Ν.Χ. Γκίκα. Και δεν είναι μόνα τους! Στρογγυλά προβατάκια και πουλάκια με χιλιόχρωμες ουρές ευτυχούν, κι αυτά,  μέσα στη βιτρίνα της Κριεζώτου. Κι εγώ καμαρώνω για την υπέροχη σούπερ δημιουργική, ευφάνταστη και ταλαντούχα (φίλη μου) Κατερίνα που κάθε τόσο μας ξαφνιάζει και μας προκαλεί με την ανατρεπτική ματιά της!

Μετά το Σύνταγμα, με περιμένουν στον Κεραμεικό, στου Σαμπίρ! (Πλαταιών 18) . Όταν πήγα για πρώτη φορά και κάθισα στο στρογγυλό μεταλλικό τραπεζάκι παλιού καφενείου, στην αυλή που έμοιαζε να φωνάζει "πίσω ολοταχώς", χαλάρωσα, μ' έπιασα να χαμογελάω και να νιώθω πως ανήκω, ή πως θέλω να ανήκω, σε μια τέτοια παλιά αξία! Πατροπαράδοτη. Μη με κοιτάζεις με έκπληξη. Έλα μαζί μου και θα δεις πως έτσι θα αισθανθείς κι εσύ. Θα πιούμε  παγωμένο κρασί και θα τσακίσουμε  και τους τρομερούς του μεζέδες! Υπέροχα!

Kι ύστερα (….κι ύστερα, μα δεν υπάρχει ύστερααα…) θα με βρείς στο Πεδίο του Αρεως! Ναι, εκεί, στο Onassis Fast Forward Festival 5, που διοργανώνει το Ιδρυμα Ωνάση για 5^η χρονιά. Αντιγράφω και σου μεταφέρω: «Πιστό στο μανιφέστο πρoβληματισμού και δράσης, το FFF, με ένα δεκαπενθήμερο πρόγραμμα εγκαταστάσεων, περφόρμανς, εκθέσεων, προβολών, εργαστηρίων και δημοσίων διαλόγων, είναι ένας χώρος ποιητικής αναγκαιότητας, όπου καλλιτέχνες και κάτοικοι, μόνιμοι περίοικοι, αλλά και προσωρινώς «φιλοξενούμενοι» ή σκέτα επισκέπτες θα αμφισβητήσουν βεβαιότητες, θα προτάξουν νέα τεκμήρια και θα επαναδιαπραγματευθούν -διαλογιστούν περί του τι σημαίνει πολιτιστική κληρονομιά, όχι μόνο σαν όρος του χθες, αλλά σαν νέος πόρος για το σήμερα**».

Γεμάτο μνήμες το Πεδίον του Αρεως : το Green Park, η Αλίκη Βουγιουκλάκη ,το Κηποθέατρό της , το Άλσος…

Το σημερινό Πεδίο του Άρεως δεν έχει καμμιά (μα καμμιά) σχέση μ’ αυτό που ήταν στο παρελθόν. Αυτό το «παρελθόν», με τις πολλαπλές του ταυτότητες , θέλει να ενεργοποιήσει , το Fast Forward Festival. Είμαι περίεργη να δω και ν’ ακούσω.  Τι κρύβεται κάτω από τον γενικό τίτλο Park Fables (Mύθοι του Πάρκου) που τόσο με προκαλεί.
 

Φτιάχνουν, μου είπαν , και ραδιοφωνικό σταθμό, που θα εκπέμπει όλη την ημέρα. Θα υπάρχει κι ένας χώρος όπου οι κάτοικοι θα μπορούν να συζητήσουν ή να αφήσουν τα γράμματά τους, θα δίνουν υλικό και στη βιβλιοθήκη, θα οργανώνουν και δράσεις σε σχέση με το δημοτικό σχολείο που βρίσκεται απέναντι, αλλά και με τον Πανελλήνιο. Θα  συνεργάζονται  και με τη Σχεδία.

Πολλά και ενδιαφέροντα. Οι «Μύθοι του Πάρκου» (Park Fables) θα έχουν και θεατρική παράσταση και εικαστικά δρώμενα  2 με 16 του Μάη, θα κρατήσει το φεστιβάλ. Μην το χάσεις. Βρες χρόνο να πας , να δεις, ν’ ακούσεις, να πάρεις μέρος, να μάθεις, να θυμηθείς, να επαναπροσδιορίσεις.

*Διάρκεια Έκθεσης 24/4/2018 έως 21/5/2018.

** Καλλιτεχνική διευθύντρια του φεστιβάλ, η Κάτια Αρφαρά