Στρέψε το βλέμμα και κοίτα την Ακρόπολη

Μυρίζω βασιλικό και τρελαίνομαι. Κοιτάω κατάματα τον καυτό ήλιο και δεν με νοιάζει αν τυφλωθώ, απολαμβάνω τις ακτίνες που ακουμπάνε το σώμα μου. Ακούω γέλια στους δρόμους και συζητήσεις του τύπου «πότε φεύγεις για διακοπές» και αναπτερώνεται το ηθικό μου. Το καλοκαίρι είναι εδώ και είναι η αγαπημένη μου εποχή.

Αυτές τις ημέρες έκανε ένα μίνι καύσωνα. Ακόμη κι έτσι, αγαπώ το καλοκαίρι. Αλλά για να ανεχτώ και να το απολαύσω ακόμα περισσότερο, τότε βρίσκω τρόπους να διασκεδάζω, χωρίς να χρειάζεται να στάξω…. ιδρώτα!

Σήμερα, θα ζεσταθώ λίγο στην αρχή, μετά όμως θα στρέψω το βλέμμα μου, από προβλήματα και έγνοιες, και θα δω αυτό που λένε και οι Αμερικάνοι “the big picture”. Κάπως κυριολεκτικά, αλλά και μεταφορικά.

Θα περπατήσω λοιπόν, το βραδάκι (που θα έχει λίγη περισσότερη δροσιά) προς Πλάκα και προς Ηρώδειο να δω… τι παίζει σήμερα. Δεν θα μπω μέσα, αλλά θ’ αράξω λιγάκι έξω από το αρχαίο θέατρο στο οποίο με το που πατάς, νιώθεις τον πολιτισμό και την ενέργεια των αρχαίων πρόγονών μας, να σε κυριεύει.

Το θέαμα είναι φανταστικό, ακόμα κι αν βρίσκεσαι έξω από το Ηρώδειο. Έχει vibes αυτές τις καλοκαιρινές ημέρες.

Θα φύγω όμως από εκεί, γιατί με την παρέα έχουμε κλείσει τραπέζι στην Στροφή (Ροβέρτου Γκάλλι 25, Αθήνα). Ένα από τα πιο παλιά εστιατόρια με ελληνικό, προσεγμένο, φαγητό.

Εκεί θα μυρίσω τον βασιλικό. Κάθε τραπέζι του λιτού αλλά κομψού εστιατορίου έχει και ένα γλαστράκι βασιλικού πάνω του. Όλο το βράδυ αυτό θα κάνω. Θα τρίβω τον βασιλικό και θα μυρίζω τα χέρια μου. Έχουμε κλείσει τραπέζι στην ταράτσα σαφώς. Και λέω «σαφώς», γιατί αν γνωρίζεις έστω και λίγο το σημείο που βρίσκεται το μαγαζί, τότε ξέρεις και ότι έχει θέα -«πιάτο» που λέμε-, την Ακρόπολη. Τρως δηλαδή το απόλυτο ελληνικό γεύμα και βλέπεις την Ακρόπολη. Not bad at all.

Θα παραγγείλουμε πολλά να φάμε, γιατί και πεινάμε και έχει ωραία πιάτα το μαγαζί. Η σαλάτα με τα παντζάρια, η χωριάτική, ο ντάκος, οι «αέρινοι» κολοκυθοκεφτέδες και το χαλούμι στην σχάρα, θα «παίξουν» σίγουρα στο τραπέζι. Και ένα μπουκάλι λευκό κρασί,  Σαμαρόπετρα του Κυρ-Γιάννη, θα κινείται πάνω-κάτω στο τραπέζι, γεμίζοντας τα μισογεμάτα ποτήρια μας και γεμίζοντάς μας με ευχάριστη διάθεση.

Έπειτα, μια τεράστια μοσχαρίσια μπριζόλα γάλακτος, το αρνάκι στην λαδόκολλα, αλλά και το μοσχαράκι στην γάστρα με λιαστές ντομάτες θα είναι μερικά από τα κυρίως που θα «παίξουν» στην μέση για να… τσιμπήσουμε όλοι απ’ όλα.

Το κρασί θ’ αδειάσει, θα «ξαναγεμίσει», το ίδιο και οι κοιλιές μας και το βράδυ θα κυλήσει θαυμάσια. Αλλά πιο θαυμάσιο είναι ότι στρέφεις κάθε τρεις και λίγο το βλέμμα σου και βλέπεις την Ακρόπολη. Τότε, ακόμα και αν το φαγητό δεν σ’ αρέσει (θα σ’ αρέσει σίγουρα), τότε όλα θα φανούν λίγο καλύτερα. Λίγο πιο ευχάριστα και ανάλαφρα. Είναι βλέπεις η επίδραση της Ακρόπολης... Πάνω σου. Γύρω σου.

Φωτό: Instagram @utexasatx