H Αλεξάνδρα ζει το Φεστιβάλ Δράμας

Το σαββατοκύριακο που μας πέρασε βρισκόμουν και τις δύο μέρες στην Τεχνόπολη στο Γκάζι, σε ένα παιδικό φεστιβάλ, το Π100-Πλανήτης Τεχνόπολη. Από το Παρατηρητήριο είδα ότι η ουρά απέναντι, στο Burger Festival ήταν μεγάλη. Οκ, εάν δεν έχεις παιδί, γιατί να πας σε ένα φεστιβάλ για παιδιά και να μην πας να φας μερικά μπέργκερ; Λογικό. 

Και λέω να συνεχίσω την εβδομάδα μου δυναμικά, πάλι στον ίδιο άξονα. Αυτόν του φεστιβάλ. Μόνο που πια μιλάω για ταινίες μικρού μήκους, ναι, αυτές που αγαπώ πολύ. Που κλείνουν μέσα τους τα πιο ισχυρά μηνύματα μόλις σε λίγα λεπτά. Μερικές φορές μόνο με την εικόνα τους, ούτε καν με λόγια. 

Χαρά μεγάλη για το 41ο Φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας που διεξάγεται 16 έως 22 Σεπτεμβρίου 2018, μαζί με το 24ο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους. (σου τα λέω μήπως θέλεις κι εσύ να κάνεις κάτι ενδιαφέρον αυτή τη βδομάδα αντί να μένεις μέσα, λέμε τώρα).

Το Φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας θα διεξαχθεί στην αίθουσα «Ολύμπια» και το Δημοτικό Ωδείο της Πετρούπολης και εκεί θα βρίσκονται πολλοί νέοι μικρομηκάδες, όπως λέγονται στον χώρο. 
Διαβάζω ότι θα προβληθούν συνολικά 195 ταινίες από 52 χώρες (σε όλα τα προγράμματά της) και ότι τα θέματα που θα δούμε αφορούν την ανεργία, τη φτώχεια, την επαγγελματική κατάρρευση, την ξενιτιά, τα χρέη, τις εξώσεις, τις κατασχέσεις, τον τζόγο αλλά και τα social media, την κακοποίηση, τη μοναξιά, τον έρωτα...

Φυσικά και τον έρωτα. Πού πάμε χωρίς έρωτα, ερωτώ. 

Το σινεμά είναι λατρεία. Δεν βλέπω όσες ταινίες θα ήθελα και με τον τρόπο που θα ήθελα- δηλαδή τις μέρες που προβάλλονται κανονικά σε έναν κινηματογράφο, με ποπ κορν στα χέρια, και όχι μήνες μετά ξαπλωμένη στον καναπέ του σπιτιού μου.

Οι ταινίες όμως μικρού μήκους είναι για μένα τέχνη, συμπυκνωμένα συναισθήματα εντός ολίγων λεπτών. Μια έκρηξη θαυμασμού, ανακούφισης, προβληματισμού. Συνειδητοποίησης. 

Εύχομαι να κάνεις κι εσύ κάτι γόνιμο σήμερα. Κι ας είναι ταινιούλα στον καναπέ. Με το αμόρε αγκαλιά.  

Info: www.cinepetroupolis.gr