Βόλτα σε γειτονιές «παρεξηγημένες»

Δευτέρα, μετά από μια εβδομάδα γεμάτη επισκέπτες. Ήρθε η Σοφία, έφυγε, ήρθε ο Τηλέμαχος, έφυγε κι αυτός,  και τέλος ήρθε η Υπατία, για να κλείσει την παρέα. Χιόνια, βροχές και πολλές ιώσεις.

Εγώ όμως δεν πτοήθηκα. Σήμερα το πρωί, πήρα το βιβλίο μου και αποφάσισα να πάω σε μια πολύ αγαπημένη, αλλά για πολλούς πολύ παρεξηγημένη γειτονιά της Αθήνας, τα Εξάρχεια. Όχι στο «μέτωπο», αλλά στην άλλη πλευρά, που δεν την έχουν ακόμα όλοι εξερευνήσει, γιατί νομίζουν ότι δεν υπάρχει.
Φτάνω στο καφενείο «Η Μουριά», για το οποίο ξεκίνησα. Μυρίζει τόσο έντονα  ελληνικός καφές, που νιώθω σα να γυρίζω σε μια εποχή που έχω δει μόνο στις ασπρόμαυρες ταινίες. Παραγγέλνω τον ελληνικό μου και κάθομαι κοντά στην τζαμαρία, για να βλέπω τον κόσμο να περπατάει, αλλά και τους υπόλοιπους θαμώνες να διασκεδάζουν συζητώντας και σχολιάζοντας με τις παρέες τους.
 

Πίνω μια γουλιά από τον καφέ μου και βγάζω το βιβλίο μου από την τσάντα. Γελάω από μέσα μου, γιατί έχω έρθει σε ένα τόσο παραδοσιακό καφενείο κι έχω φέρει να διαβάσω βιβλίο ενός αμερικανού blogger* , που γράφει για την αυτοβελτίωση. Και ξαφνικά αναρωτιέμαι: «Άραγε αν αυτός ο άνθρωπος είχε έρθει σήμερα εδώ, θα έγραφε τα ίδια στο βιβλίο του; Ή έστω κι ότι τα έγραφε, δεν θα πίστευε ότι ένα πρωινό στη Μουριά βοηθάει στην αυτοβελτίωσή μας;» .
Το καφενείο αυτό ξεχωρίζει για πολλούς λόγους. Πρώτα απ’ όλα έχει μια τεράστια ιστορία πίσω του, καθώς ήταν αρχικά μια παράγκα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, που από το 1915 έγινε αυτό που είναι μέχρι σήμερα. Επιπλέον, φιλοξενεί συχνά θεατρικές παραστάσεις, παρουσιάσεις βιβλίων, ενώ διοργανώνονται και μουσικές βραδιές. Τέλος, δεν νιώθεις ποτέ άγνωστος μεταξύ αγνώστων εκεί μέσα, ακόμα κι αν είναι η πρώτη σου επίσκεψη.

 
Βρίσκεται στην οδό Χαριλάου Τρικούπη 87, στα Εξάρχεια και είναι ανοιχτά κάθε μέρα από τις 6 το πρωί ως τις 11 το βράδυ.
Το συνιστώ ανεπιφύλακτα, πρωτίστως για να γνωρίσεις το καφενείο και τα συναισθήματα που αυτό προκαλεί σε όλους του θαμώνες, και δευτερευόντως για να σταματήσεις να συνδέεις τα Εξάρχεια με τα επεισόδια και τις μολότοφ.
Καλή Εξερεύνηση!

Γεωργιάννα Μαρίνου.

*Το βιβλίο που διαβάζω είναι το New York Times Best Seller “The subtle art of not giving a f@ck”, του Mark Manson και αφορά στην αναζήτηση της προσωπικής ηρεμίας μέσα από τη σωστή διαχείριση όσων συμβαίνουν γύρω μας, καθημερινά.