Μαίρη Συνατσάκη: Αποκαλύπτει τι της δίδαξαν 9 χρόνια ψυχοθεραπείας

Για το εξώφυλλο του «ΕΓΩ!Weekly» φωτογραφήθηκε η Μαίρη Συνατσάκη και σε μία συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης που παραχώρησε στον Γιάννη Βίτσα, αποκάλυψε όλα όσα έμαθε μετά από 9 χρόνια ψυχοθεραπείας.

Σε αυτή την περίοδο της ζωής της έχει συμβουλευτεί κάποιον ψυχολόγο; «Όχι. Έχω 9 χρόνια ψυχοθεραπείας στην πλάτη μου τα οποία ολοκλήρωσα πριν από ένα χρόνο. Άντλησα όση γνώση είχα πάρει όλα αυτά τα χρόνια και μπόρεσα να αντικρίσω την κατάσταση με έναν τρόπο που έχω εκπαιδευτεί να κάνω μετά την ψυχοθεραπεία. Εξάλλου, αυτός είναι και ο ρόλος της ψυχοθεραπείας. Δε σε κάνει τέλειο, φανταστικό. Αισθάνεσαι στεναχώρια και θλίψη. Μαθαίνεις  απλώς πώς να χειρίζεσαι τις καταστάσεις με ειλικρίνεια και υγεία», είπε χαρακτηριστικά η γνωστή παρουσιάστρια.

Τι την δίδαξε όμως όλο αυτό; «Αυτό που με δίδαξε είναι πως και τα αρνητικά συναισθήματα έχουν αξία και οφείλουμε να τα βιώνουμε. Παλαιότερα τα αποσιωπούσα, δεν τους έδινα σημασία, έκανα ότι δεν υπήρχαν. Έμαθα ότι όλα είναι πολύ χρήσιμα. Πρέπει να πάρεις το χρόνο και το χώρο σου. Αν κάποιος έχει χωρίσει και προσπαθεί να το παίξει cool στον εαυτό του και τους γύρω, ίσως είναι χρήσιμη αυτή η συνέντευξη μόνο και μόνο για να του πω ότι είναι πολύ πιο σημαντικό να βιώσεις τον πόνο, τη θλίψη και την αλλαγή, παρά να την αποφύγεις», επεσήμανε η ίδια.

Αναφορικά με το τι της πρόσφερε η ψυχοθεραπεία, ευρύτερα, τόνισε «Το βασικό κομμάτι έχει να κάνει με αυτό που έχω γράψει και στο τατουάζ μου: κανείς δεν είναι τέλειος. Δεν έχει κανένα νόημα να ζητάς αυτό στη ζωή σου. Δεν έχει καμία χρησιμότητα να συγκρίνεσαι συνέχεια με ένα τέλειο πρότυπο, που δεν υπάρχει καν. Τα πιο δύσκολα και σκοτεινά κομμάτια σου είναι η ελπίδα σου. Αν τα δεις και τα αντιμετωπίσεις, είναι ο μοναδικός τρόπος να εξελιχτείς και να προχωρήσεις. Οπότε, από το να κάθεσαι και να κατακρίνεις το γιατί σου συμβαίνει κάτι, καλύτερα να το αγκαλιάσεις. Μόνο έτσι έχεις μια ελπίδα να εξελιχτείς».

Τέλος, μιλώντας για τα κομμάτια του εαυτού της που είδε κατά την διάρκεια της ψυχοθεραπείας με μεγαλύτερη συμπάθεια, σημείωσε «Τις ανασφάλειες μου, από την εμφάνιση μέχρι και την εσωτερικότητά μου. Πάντα με έθετα απέναντι στους άλλους ανθρώπους και με έβγαζα μικρότερης αξίας και σημασίας. Ήταν μία άχρηστη σύγκριση, που δεν πρέπει να κάνει κανείς».