Πέμη Ζούνη: Ζήτησε συγγνώμη για την υπόθεση των «επεξεργασμένων φωτογραφιών»

«Συγγνώμη» ζητεί με επιστολή της η ηθοποιός Πέμη Ζούνη αναφερόμενη στην υπόθεση των κοινών φωτογραφιών με τον σκηνοθέτη Ανγκ Λι, αλλά και στην υποθετική συνεργασία της με τον διάσημο σκηνοθέτη στη θεατρική παράσταση «…και Ιουλιέτα» η οποία φιλοξενήθηκε στο Ίδρυμα Κακογιάννη, συνεργασία η οποία δεν έγινε ποτέ.

«Συναίνεσα στη δημοσιοποίηση επεξεργασμένων φωτογραφιών, πιστεύοντας, χωρίς ίχνος αμφιβολίας, ότι είχαν αποσταλεί από τον σκηνοθέτη, η πραγματική άφιξη του οποίου, λίγες μόνο μέρες αργότερα, θα έκανε το λάθος μικρό κι ασήμαντο», αναφέρει μεταξύ άλλων στην επιστολή της η κ. Ζούνη, η οποία κάνει λόγο για «εξαπάτηση», αλλά και για υπόθεση που έχει πάρει ήδη «τον δρόμο της δικαιοσύνης».

Ολόκληρη η επιστολή της κ. Ζούνη έχει ως εξής:

«Όταν έκανα τις ανακοινώσεις για τη συνεργασία μου με τον σκηνοθέτη Ανγκ Λι, όταν μιλούσα ανοιχτά σε συνεντεύξεις για τα συμβόλαια με το εξωτερικό, πίστευα βαθιά και ακλόνητα ότι όλα ήταν αλήθεια. Ανέλπιστο δώρο, αλλά και απόλυτη αλήθεια.

Συναίνεσα στη δημοσιοποίηση επεξεργασμένων φωτογραφιών, πιστεύοντας, χωρίς ίχνος αμφιβολίας, ότι είχαν αποσταλεί από τον σκηνοθέτη, η πραγματική άφιξη του οποίου, λίγες μόνο μέρες αργότερα, θα έκανε το λάθος μικρό κι ασήμαντο.

Ακόμα και μέχρι πριν από πολύ λίγες μέρες, ακόμα και μετά την απουσία του κ. Ανγκ Λη από τις πρόβες και την πρεμιέρα, πίστευα ότι οι εξηγήσεις και διαβεβαιώσεις που λάμβανα ήταν δυσάρεστες, αλλά αληθινές.

Μόλις πριν από ελάχιστες μέρες άρχισε να αποκαλύπτεται η μεγάλη εξαπάτηση. Ήδη φυσικά η υπόθεση πήρε τον δρόμο της δικαιοσύνης.

Τεράστια η πλάνη, τεράστια η ευθύνη μου, τεράστια κι η συγγνώμη μου:

Στο ΙΔΡΥΜΑ ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ που φιλοξένησε την παραγωγή της παράστασης και δεν είχε λόγους να με αμφισβητήσει.

Στους συντελεστές της παράστασης, που με εμπιστεύτηκαν.

Σε όλους αυτούς απέναντι στους οποίους αποδείχθηκα ανακόλουθη.

Δουλεύω στο θέατρο 35 χρόνια. Σοβαρά και έντιμα.

Δεν επικαλούμαι τον πρότερο έντιμο βίο μου.

Επικαλούμαι την κοινή λογική -που εγώ έχασα πρόσκαιρα, κάτω από πολύ ιδιαίτερες συνθήκες που θα δημοσιοποιηθούν από εμένα εν καιρώ- ότι δεν είχα κανέναν απολύτως λόγο να αυτοκαταστραφώ, χρησιμοποιώντας εν γνώσει μου έναν τόσο σημαντικό σκηνοθέτη, χωρίς ο ίδιος να το γνωρίζει.

Είμαι βέβαιη, ότι όταν όλη η αλήθεια ξετυλιχθεί, θα χρεωθώ ένα μεγάλο πλήγμα στην ευθυκρισία μου. Αλλά -το πιο σημαντικό- θα διαψευσθεί κάθε υπόνοια δόλου και οποιαδήποτε ενεργή συμμετοχή μου σε αυτή την υπόθεση».