3 λόγοι που νιώθεις άγχος στη σχέση, ακόμα κι όταν όλα πάνε τέλεια

Αντικειμενικά, όλα πάνε καλά. Νιώθεις ότι είσαι με τον σωστό άνθρωπο, δεν υπάρχουν σημαντικοί καυγάδες, νιώθεις ασφάλεια και ηρεμία και ο χωρισμός δεν περνά καν από το μυαλό σου. Κι όμως, νιώθεις να σε κατακλύζει το άγχος, ενώ ψάχνεις προβλήματα ή red flags που ενδεχομένως δεν υπάρχουν.

Η ειρωνεία είναι ότι όσο περισσότερο αγχώνεσαι και ψάχνεις προβλήματα και λάθη, τόσο πιο πιθανό είναι να οδηγήσεις τη σχέση στο τέλος. Ενώ προσπαθείς να αποτρέψεις τον χωρισμό, καταλήγεις εκεί γιατί υπεραναλύεις τα πάντα ή δημιουργείς προβλήματα από το πουθενά, μόνο και μόνο για να επιβεβαιώσεις τους φόβους σου. Τι είναι όμως αυτό που σε ωθεί στο να αγχώνεσαι και να μην απολαμβάνεις μία υγιή σχέση;

Τραύμα από προηγούμενη σχέση

Αν η αμέσως προηγούμενη σχέση σου ήταν αρκετά τραυματική ή αν σε έχουν απατήσει και έχεις φάει πολύ ghosting, ο εγκέφαλός σου έχει εκπαιδευτεί να περιμένει την απόρριψη ή τον κίνδυνο. Από τη μία, είναι λογικό να θες να είσαι προετοιμασμένη για το χειρότερο σενάριο, από την άλλη, οι άνθρωποι δεν είναι ίδιοι και κάποιοι αξίζουν την εμπιστοσύνη μας. Όσο μεγαλώνεις και ωριμάζεις, αντιλαμβάνεσαι ότι μπορεί να αλλάζουν τα standards σου σε έναν σύντροφο και να εντοπίζεις από την αρχή τα red flags, λόγω πρότερης εμπειρίας. 

Τάση για καταστροφολογία

Μπορεί να ανήκεις στους ανθρώπους που υπεραναλύουν τα πάντα και δεν μπορούν να κοιμηθούν το βράδυ επειδή έκαναν ένα typo σε ένα επαγγελματικό μέιλ ή είπαν κάτι που μετάνιωσαν την ίδια στιγμή. Είναι σαν να μην επιτρέπουν στους εαυτούς τους να κάνουν λάθος. Αυτό ισχύει και για το πώς είσαι στις σχέσεις σου. Ανησυχείς ότι πάντα λες το λάθος πράγμα ή ότι κάνεις κάτι που θα προκαλέσει την απώλεια ενδιαφέροντος του άλλου. Ακόμα κι αν ο σύντροφός σου σε καθησυχάζει, είσαι σίγουρη ότι θα συμβεί κάτι, και πιθανότατα θα το προκαλέσεις εσύ.

Φοβάσαι να γίνεις ευάλωτη

Ένα κλασικό λάθος που κάνουμε όταν μπαίνουμε σε μία νέα σχέση είναι ότι δεν θέλουμε να ανοιγόμαστε και πολύ, μην τυχόν και πληγωθούμε. Αλλά αυτό είναι λάθος σε πολλά επίπεδα. Πρώτον, δεν μας εγγυάται κανείς ότι δεν θα πληγωθούμε. Ακόμα και άθελά μας, μπορεί να πληγώσουμε κι εμείς τον άνθρωπο που αγαπάμε. Δεύτερον, αν είναι να μπεις σε μία σχέση, πρέπει να το κάνεις χωρίς καχυποψία, αλλιώς δεν πρόκειται να την απολαύσεις. 

Και όσο δεν επιτρέπεις στον εαυτό σου να ανοίγεται και να δείχνει και τις πιο ευάλωτες πλευρές του, δεν θα σε ανακαλύψει ποτέ ο άλλος. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι σου προκαλεί άγχος το να μην είσαι ο εαυτός σου στο 100%. Μία σχέση που αντέχει τις καλές στιγμές, τις δύσκολες στιγμές και τις πλευρές μας που δεν είναι πάντα βολικές και ευχάριστες, ξέρουμε ότι είναι υγιής και πιθανή να αντέξει στο μέλλον.