Δήμητρα Αλεξανδράκη «Στο έσχατο σημείο το μόνο που μένει και μετράει είναι η αγάπη»

Η Δήμητρα Αλεξανδράκη μίλησε με εξομολογητική διάθεση στους διαδικτυακούς της ακολούθους για το πρόβλημα υγείας που ταλαιπώρησε την ίδια αλλά και τον σύντροφό της τις τελευταίες μέρες. Μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στο αλλεργικό σοκ που πέρασε αλλά τόνισε ότι η εσωτερική ηρεμία και η αγάπη την βοήθησαν να ξεπεράσει τη συνθήκη και να βγει πιο δυνατή.

«Ήμουν στο μαγαζί. Όλες αυτές τις μέρες τρέχω, από όταν γύρισα από τις γιορτές. Δεν προλάβαινα να φάω και παρήγγειλα στο μαγαζί να φάω σούσι, το οποίο θα το έτρωγα στο σπίτι. Καταλαβαίνεις την πείνα μου, έπεσα με τα μούτρα. Ξεκινάω να τρώω και αντιλαμβάνομαι ότι ο τόνος είναι χαλασμένος και συνεχίζω και τρώω. Έχω ξαναφάει ψάρι που δεν ήταν καλό αλλά αυτό το πράγμα δεν το έχω πάθει ποτέ ξανά... Φεύγω κοιμάμαι εκεί που πήγα, ξυπνάω και δεν αισθάνομαι καλά».

Στη συνέχεια ανέφερε «Ο άντρας μου έστειλε κάποιον να έρθει να με πάρει και να με πάει στο νοσοκομείο, γιατί αντιλαμβανόταν τη σοβαρότητα της κατάστασης περισσότερο από ό,τι εγώ. Πήγα σε ένα φαρμακείο και ο φαρμακοποιός μου έδωσε κάτι το οποίο έκανε έξαρση στο αλλεργικό σοκ που είχα πάθει και έγινα χειρότερα. Εκεί αντιλαμβανόμουν ότι τελειώνει το οξυγόνο μου και εκείνη τη στιγμή με παίρνει ο γιατρός μου, τον οποίο είχαν πάρει οι δημοσιογράφοι. Έκανε σαν τρελός, ούρλιαζε. Αν δε με έπαιρνε και μου έλεγε τι να κάνω, εγκαίρως, δεν ξέρω ποια θα ήταν η κατάληξη, πραγματικά».

Ωστόσο, το πρόβλημα διογκώθηκε καθώς και ο σύντροφός της ήταν άρρωστος την ίδια χρονική στιγμή. «Επέστρεψε ο άντρας μου από ταξίδι άρρωστος. Είχε πυρετό του δεν έπεφτε κάτω από 39. Ούτε μπορούσαμε να φάμε, ούτε να κουνηθούμε. Νιώθαμε πόνο, απλά αναπνέαμε, υπήρχαμε και καθόμασταν απλά αγκαλιά. Εκείνη τη στιγμή είπα "Δεν με νοιάζει, είμαι ευτυχισμένη, πάρε με". Πιο ήρεμη δεν έχω αισθανθεί ποτέ στη ζωή μου» δήλωσε συγκινημένη η Δήμητρα Αλεξανδράκη.

«Και κοίτα να δεις τι γίνεται. Με το που τον βλέπω ότι είναι αρρωστούλης άρχισα να ξεπρήζομαι, άρχισα να γίνομαι καλά, γιατί απλά σκεφτόμουν ότι πρέπει να τον βοηθήσω, να του μαγειρέψω, να τον γιατρέψω. Και άρχισα να γίνομαι καλά».