Scary Movie: Η ταινία που ενώνει τους millennials είναι το flop της χρονιάς

Απόγευμα Τετάρτης και το μόνο που σκέφτομαι είναι η στιγμή που θα φύγω από το γραφείο και θα βρεθώ μπροστά στη μεγάλη οθόνη για να συνεχίσω αυτό που ξεκίνησα το 2001, όταν ήμουν στο Γυμνάσιο. Μία ακόμη ταινία Scary Movie (η 6^η στη σειρά) που έγινε το σήμα κατατεθέν μίας ολόκληρης γενιάς που αρνείται να ενηλικιωθεί. Ό,τι συνέβη και στο Scary Movie 6 δηλαδή.

Οι θεατές είναι γύρω στα 35, αγκαλιά με έναν κουβά ποπ κορν, ενθουσιασμένοι για το τεράστιο reunion όλου του cast από την πρώτη ταινία. Τα social media χτίζουν εδώ και μήνες τη μεγάλη επιστροφή με συνεντεύξεις και fun βίντεο που αναβιώνουν όλα όσα ζήσαμε στα 00s. Δεν ήταν όμως αρκετό.

Η αλήθεια είναι ότι είχαμε πολύ υψηλές προσδοκίες, και πόσες απογοητεύσεις να αντέξουμε; Όταν έχεις μόλις παραιτηθεί από τη δουλειά που σου ρουφάει το αίμα ή βγήκες ένα ακόμη ραντεβού από το Tinder, που θα έπρεπε να είχες κάνει εξαρχής swipe left, περιμένεις ότι η Cindy Campbell θα σου φτιάξει τη βδομάδα.

Ακολουθώντας τη λογική του Scream, της βασικής παρωδίας των Scary Movies, η νέα γενιά μαθητών, που είναι τα παιδιά του παλιού cast, αναλαμβάνει δράση όταν ξεκινά ένα νέο κύμα χάους και δολοφονιών. Η παλιά φρουρά επιστρέφει για να βοηθήσει μόνο και μόνο για να ξαναπαίξει τις πιο κωμικές σκηνές των πρώτων ταινιών. Δικαίως, για αυτό πήγαμε σινεμά εξάλλου. Στα 96 λεπτά της ταινίας, βλέπουμε σκηνές που παρωδούν όλα τα hot horror movies που είδαμε την τελευταία χρονιά. Longlegs, The Substance, Sinners, Smile και άλλες.

Πολλές αμήχανες στιγμές

Το παράδοξο στο Scary Movie 6 είναι ότι έχει κάποια πολύ καλά αστεία, με αναφορές στην ποπ κουλτούρα (όπως τα γάντια του O.J Simpson) ή ακόμα και αυτοσαρκαστικά για τις καριέρες τους, αλλά υπάρχουν τεράστια διαστήματα βαρεμάρας, παρά την προσπάθεια των ηθοποιών να μας δώσουν τη νοσταλγία που χρειαζόμαστε, με την κλασική σκηνή “Whasssup” ή με το “What are you waiting for?” της Cindy. Αλλά δεν αρκεί να πιάσεις το reference για να γελάσεις.

Το πιο αδικημένο cameo

Αν υπάρχει μία «τι έγινε ρε παιδιά;» στιγμή στην ταινία, είναι το τέλειο cameo του Chris Elliott, του σερβιτόρου που έβαζε το χέρι του μέσα στον πουρέ. Κι ενώ του δόθηκε ο πιο αβανταδόρικος ρόλος από horror reference (του Nicolas Cage στο “Longlegs”), παίζει να τον είδαμε 3-4 δευτερόλεπτα. Και αυτή ήταν μία μεγάλη απογοήτευση. Μας αποζημίωσαν ωστόσο τα cameos του Shaquille O’Neal και η αναφορά στην ταινία «Ξανθιές Γκόμενοι», που ανήκει στους ίδιους δημιουργούς.

Το Scary Movie δεν προσβάλλει πια

Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, φοβήθηκα πολύ για το τι θα δω, ξέροντας ότι όλα τα Scary Movies δεν είχαν ποτέ κανένα ηθικό φραγμό, αλλά αυτό συνέβαινε σε μία άλλη εποχή, που επιτρεπόταν να κοροϊδέψεις το στήθος της Carmen Electra ή το ότι κάποιος είναι γκέι αλλά το κρύβει. Αν και υπήρξαν παρόμοιες σκηνές, η προσέγγιση έγινε με έναν πιο σύγχρονο τρόπο και μάλλον σε αυτό έπαιξε ρόλο η συμβολή του trans ηθοποιού και δημιουργού Benny Zielke, που έφερε μία άλλη ενέργεια και που έφερε στο τραπέζι τα non binary άτομα, την trans κοινότητα, μέσα από έναν «διάλογο» της παλιάς γενιάς που το χλευάζει και της νέας που το έκανε κανονικότητα.

Overall, για να μην είμαστε εντελώς άδικοι, το Scary Movie απευθύνεται στους παλιούς, που μεγάλωσαν με αυτό το είδος χιούμορ, που βλέπουν τους βασικούς ηθοποιούς να επιστρέφουν και νιώθουν σαν τους γονείς τους που αναπολούν τα παλιά καλά χρόνια αλλά και στους horror fans, που θα καταλάβουν τα αστεία. Και είναι ένας καλός λόγος να το δούμε στις αίθουσες, που μας χρειάζονται περισσότερο από ποτέ.