Ώρα να νοιαστείς όσους σε φρόντισαν

Όσο κι αν μεγαλώνουμε πάντα αναζητάμε τη φροντίδα των γονιών μας. Ένα ωραίο φαγητό από τη μαμά, μια εξυπηρέτηση από τον μπαμπά, βοήθεια με τα παιδιά...

Τι γίνεται όμως όταν ξημερώνει η μέρα που εκείνοι, που τόσα χρόνια σε φροντίζουν και σε νοιάζονται, ξυπνάνε ανήμποροι, ασθενείς, αδύναμοι; 

Έχουν γίνει παιδιά και σε χρειάζονται. Να τους ταϊσεις, να τους αλλάξεις, να τους γιατροπορέψεις, να τους παρηγορήσεις, να ανεβάσεις την ψυχολογία τους. 

Θέλει δύναμη και κουράγιο και πολλή υπομονή καμιά φορά.

Και ξέρεις τι πονάει πιο πολύ από όλα; Το ότι συνειδητοποιείς ότι μεγάλωσες. Όσο χρονών κι αν είσαι, όταν βρεθείς στη θέση να γίνεις εσύ γονιός στους γονείς σου, καταλαβαίνεις πως μόλις μεγάλωσες. 

Λέγεται ενηλικίωση. Και δεν είναι εύκολη.