Η ευγένεια δεν είναι το... δυνατό του σημείο; ΑΥΤΑ πρέπει να κάνεις

Τον τελευταιο καιρό, το παρατηρείς όλο και συχνότερα: το παιδί σου μιλάει απότομα και -κάποιες φορές- άσχημα, προσβάλει ή αγνοεί τους συνομιλητές του, και γενικά φαίνεται να «ξεχνά» συστηματικά τους στοιχειώδεις κανόνες ευγένειας. Μπορείς να το... επαναφέρεις στην τάξη; Αμέ! 

Καταρχάς, οφείλεις -στο παιδί και στον εαυτό σου- να έχεις ρεαλιστικές προσδοκίες. Για παράδειγμα, είναι φυσιολογικό για ένα παιδί κάτω των 3 ετών να λέει "γεια σας", "ευχαριστώ", "παρακαλώ", αλλά μην περιμένεις να "συστήνεται" στο τηλέφωνο πριν την ηλικία των 6 ετών. Το ίδιο ισχύει και για ποιο "σύνθετα" θέματα, όπως το να μην διακόπτει τον συνομιλητή του ή να μην αποσπάται η προσοχή του κατά τη διάρκεια πολύωρων συζητήσεων. Σε γενικές γραμμές, παρότι η εκμάθηση των βασικών κανόνων ευγένειας αρχίζει από πολύ νωρίς, οι πραγματικά "καλοί τρόποι" ενεργοποιούνται συνειδητά μετά την εφηβεία. 

Στην περίπτωση, δε, που το πρόβλημα εντοπίζεται στη χρήση "κακών λέξεων", σου έχουμε νέα! Το πιο συχνό λάθος που κάνουν οι περισσότεροι γονείς είναι να γελούν στο άκουσμα των πρώτων "κακών" λέξεων, με αποτέλεσμα το παιδί να ενθαρρύνεται και να συνεχίζει. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Μην το κατηγορείς για μια συμπεριφορά που, όσο ήταν μικρότερο, σου φαινόταν "χαριτωμένη". Καλό είναι να προσπαθήσεις να του τις "κόψεις" όσο είναι ακόμα πολύ μικρό, δίνοντάς του πρώτη το καλό παράδειγμα.