ΤΟΤΕ νιώθουμε ότι εκείνος μάς αγαπάει (ακόμα κι αν δεν μας το λέει)

Πέντε μαρτυρίες από την ιστοσελίδα Refinery29 αποδεικνύουν ότι συχνά τα πιο μικρά πράγματα είναι αυτά που μετράνε.

1. «Δεν είχα γιορτάσει τα 24α γενέθλιά μου, γιατί με το αγόρι μου είχαμε μόλις μείνει άνεργοι και ήμασταν απένταροι. Όμως, έξι μήνες αργότερα εκείνος, από το πουθενά, μου έκανε ένα πάρτι έκπληξη σε ένα μπαρ, στον τελευταίο όροφο ενός κτιρίου του Μπρούκλιν, με cupcakes και σαμπάνια. Δεν είχα ξαφνιαστεί ποτέ τόσο στη ζωή μου».

2. «Το αγόρι μου δεν δείχνει τα συναισθήματά του. Όμως, μια μέρα κατάλαβε ότι ήμουν αναστατωμένη με κάτι. Ξάπλωσε δίπλα μου, τύλιξε το χέρι του γύρω μου και για πρώτη φορά μού ανοίχτηκε σχετικά με ένα πολύ προσωπικό οικογενειακό πρόβλημα που επηρέαζε τη συμπεριφορά του τις τελευταίες μέρες. Με αγκάλιασε πολύ σφιχτά και φίλησε το μέτωπό μου, μια χειρονομία που με έκανε να νιώσω όσο κοντά του δεν είχα νιώσει για πολύ καιρό».

3. «Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο ο αρραβωνιαστικός μου με φρόντισε όταν γύρισα σπίτι ζαλισμένη (ΟΚ, κάτι περισσότερο από ζαλισμένη) μετά από μια βραδινή έξοδο. Πήγε και με πήρε από τη στάση του λεωφορείου, με βοήθησε να περπατήσω σιγά σιγά μέχρι το σπίτι, να βγάλω τα ρούχα μου, μου έφερε να πιω ένα ποτήρι κρύο νερό, με έβαλε στο κρεβάτι και με άφησε να κοιμηθώ. Όλη εκείνη τη νύχτα τσέκαρε αν είμαι καλά».

4. «Όταν είπα στο αγόρι μου ότι από τότε που μετακομίσαμε μαζί έχουμε μπει σε ρουτίνα και δεν είμαστε πια αρκετά αυθόρμητοι, μου έκανε έκπληξη κλείνοντας εισιτήρια για το Παρίσι».

5. «Όταν χώρισα από το αγόρι που είχα στο κολέγιο, ένιωθα χάλια. Όμως, μετά από μήνες, ακόμη πίστευα, βαθιά μέσα μου, ότι θα ξαναήμασταν μαζί. Τότε, ένα βράδυ, οι συγκάτοικοί μου έκαναν πάρτι, όπου προσκάλεσαν την παρέα του και με ρώτησαν αν θα μπορούσαν να καλέσουν και εκείνον. Συμφώνησα, αλλά εκείνος τούς είπε ότι είχε κανονίσει ένα ραντεβού, οπότε δεν θα κατάφερνε να έρθει. Νευρίασα τόσο πολύ που είπα, “ενημερώστε τον ότι η πόρτα μου έχει κλείσει για πάντα για εκείνον”. Πέρασα όλη την ημέρα κλαίγοντας. Όμως, μισή ώρα πριν αρχίσει το πάρτι, χτύπησε το κουδούνι. Άνοιξα την πόρτα και ήταν εκείνος, με ένα πλατύ χαμόγελο και μια σακούλα με παγάκια στο χέρι. Ρώτησε αν θα μπορούσε να βοηθήσει στην προετοιμασία. Είχε ακυρώσει το ραντεβού και είχε ξαναεμφανιστεί. Δεν έφυγε ποτέ ξανά. Πλέον είμαστε παντρεμένοι και ευτυχισμένοι».